Maaike’s Handboeienavontuur

 

Hallo, ik ben meester Martin.

Ik kwam uit de ijzerwinkel en was halverwege de parkeerplaats toen ik een meisjesstem hoorde zeggen “Nee, niet zo hoog, het moet over mijn polsen.”

Ik keek om me heen en zag een interessant tafereel. Een jongeman was handboeien, die ze kennelijk zojuist in dezelfde ijzerwinkel hadden gekocht, bij een meisje aan het passen en hij bakte er zichtbaar helemaal niets van.
Onder normale omstandigheden, als ik zou zien wat zich daar afspeelde zou ik waarschijnlijk ingrijpen, maar ik had zojuist gehoord hoe ze probeerde advies te geven, dus het was wel duidelijk dat het omdoen van de handboeien met wederzijds goedvinden gebeurde.

Ik keek toe hoe hij met de handboeien stuntelde terwijl zij herhaaldelijk aanwijzingen gaf.
Eerst probeerde hij de boeien verkeerdom om te doen, en dan weer achterstevoren met de ketting op de verkeerde kant van haar pols, dan weer sloot hij een kant van de boeien zonder dat haar pols er in zat. Hij had natuurlijk de sluiting helemaal rond door het slot kunnen draaien, maar het was duidelijk dat hij dat niet wist en begon zijn zakken af te zoeken naar de sleutel.
Ik kon het niet langer aanzien en liep ernaartoe en zette mijn vriendelijkste gezicht op. 
“Hei man, wil je dat ik je laat zien hoe je zoiets moet doen?” 
Beiden keken me een beetje geschrokken aan. 
Ik vervolgde “Ik kan zien dat jullie maar wat aan het aanknoeien zijn. Geen probleem, maar ik heb hier wat ervaring in. Zal ik het je laten zien?” Hij zei geen boe of ba, maar toen ik naar voren stapte en haar polsen pakte stapte hij achteruit. Ik deed de handboeien open, legde ze op de juiste manier rond haar polsen en sloot ze af met mijn eigen boeisleutel die ik altijd aan mijn sleutelbos bij me draag.
Ze had een leuk en lief snoetje, ze leek me een studente te zijn, ze was niet groot, een mooi strak pakketje van 1.65 lang of zoiets, mooi schouderlang kastanjebruin haar, slank figuur. Ik zag dat ze een platte gespierde buik had en normaal uitziende borsten die hoog op haar borst stonden en ik lachte naar haar en zei “Veel geluk ermee” en ik zei gedag en liep naar mijn auto.

 

 

 

 

Ik zat pakweg vier uur later in mijn luie stoel te lezen in het BDSM-magazine toen mijn telefoon ging, en ik nam op met “Hallo, met Martin
Enkele seconden doodse stilte volgde. Zonder dat ze nog maar een woord had gesproken wist ik het, zij was het.
Ze zei “Dat was aardig attent van je om je visitekaartje in mijn zak te schuiven zonder dat die knul daar erg in had. Mooie foto`s trouwens, op je website, vooral die van die meisjes met handboeien om.”
“Haha, dank je, wat is jouw naam? En hoe komt een ervaren handboeienmeisje als jij aan een onbenul van een vriendje als hij?”
“Oh, sorry, mijn naam is Maaike. Ik heb al gehoord dat jij Martin heet. En hij is geen vriendje meer van me, ik heb hem gebeld dat ik hem niet meer wil ontmoeten. Het was niet iets serieus tussen ons.”
“Hoeveel handboei-ervaring heb je, Maaike?”

“Niet veel. Mijn vader is politieman en hij heeft me wel eens voorgedaan hoe het werkt. Het was een grapje en hij heeft het daarna nooit meer gedaan, maar ik herinner me de ervaring nog levendig. Ik vind het gevoel aangenaam en  heb zelf een paar handboeien gekocht. Maar eigenlijk begrijp ik niet goed waarom ik dit met jou bespreek, ben jij niet gewoon een viezerik?”
“Als je dat al gedacht zou hebben zou je men niet gebeld hebben...”
“Okee, veronderstel, ik belde je alleen maar om je te bedanken.”
“Ja, natuurlijk bedank je me, meisje. Mijn probleem is nu, hoe krijg ik je zover dat je me toevertrouwt dat je weer in de boeien geslagen wil worden, maar dan op de juiste manier? Je vind het prettig geboeid te zijn, en dat is een constatering en geen vraag.

Ze antwoordde met zachte stem “Ja, je hebt gelijk, hoe vreemd het ook moge klinken. Maakt dat mij dan een viezerik?”
“Nee hoor, de ervaring van bewegingsbelemmering kan een rustgevend gevoel zijn, daar hoef je geen viezerik voor te wezen.”
“Dat klopt. Rustgevend, of prikkelend, spannend.”
“Ja, prikkelend, zeker als je verder geen kleding aan hebt als ik je in de boeien sla. Wat is de langste tijd geweest dat je boeien om hebt gehad?”
“Nou, drie uur, met mijn handen voor mijn lichaam. Misschien een uur met mijn handen op mijn rug.”
“Dus je hebt ervaring...”
“Ja, een beetje”
“Als je morgen weer naar dezelfde parkeerplaats zou komen kan ik je wat meer ervaring op laten doen.”

Er klonk een tijdje niets, misschien ging ik wat te snel.
“Oh, maar ik kan mijn handboeien best wel  bij mezelf omdoen, hoor!”
“Ja, dat zal best wel, maar het is een stuk spannender als je er niet zelf de sleutel van hebt, nietwaar?”
Een korte pauze, “Ja,” klonk het met een klein stemmetje.
“De parkeerplaats is veilig, en we spreken een stopwoord af, als je dat zegt gaan de handboeien onmiddellijk en zonder verder vragen af.”
Ze wist exact hoe lang ze eerder al eens in handboeien had gezeten, dus was het gedoe haar niet helemaal vreemd, zelfs als ze me nu zou voor proberen te houden dat het allemaal nieuw voor haar was.
“Okee, dat is afgesproken” klonk het opgelucht.


Ik gaf mezelf vijftig procent kans dat ze op zou komen dagen.


Ik zat in mijn schoon gewassen en nauwkeurig schoon gestofzuigde auto op de afgesproken parkeerplaats op de afgesproken tijd. Ik had me netjes gekleed met schone beschaafde kleding en had me gedoucht en glad geschoren en van lekker ruikende aftershave voorzien, kortom ik was vermomd als heer...
Ze kwam met haar auto de parkeerplaats oprijden en ze was nog maar net vijf minuten te laat voor haar afspraak en ze stapte uit, deed haar auto op slot en zonder enig aarzelen kwam ze recht op me af. Toen ik haar zag komen stapte ik uit en hield de deur voor haar open en liet haar zien wat ik op de passagiersstoel uitgestald had liggen.
Ik zei “Ik heb vier verschillende handboeien bij me, ik dacht dat je wellicht een stel uit zou kiezen dat je misschien niet eerder gezien zou hebben” en ik liet haar zien wat ik had meegenomen, inclusief een standaard politiesetje, maar ze wees op een speciaal setje.
Ik zei “Deze zijn mooi, stevig dik metaal, onwrikbaar aan elkaar verbonden, goede handboeien, en ze zorgen ervoor dat je je polsen niet kan verdraaien en je polsen zijn dicht tegen elkaar aan bevestigd. Je zou ze niet zelf om kunnen doen noch ze met een sleutel zelf los kunnen maken. Draai je maar om met je rug naar me toe en houd je handen op je rug. Op het moment dat jij zegt “rood stoplicht” gaan zonder verder vragen je boeien onmiddellijk af."

Ze draaide zich zonder een spoor van aarzeling met haar rug naar me toe en hield haar handen op haar rug, en ik schoof het ding voorzichtig om haar polsen, en trok ze tamelijk maar niet al te strak aan om haar lieflijke smalle meisjesachtige polsen. Ze liep er wat mee rond en probeerde ze uit. Natuurlijk gaven de dingen geen krimp…
“Deze zijn perfect, ze houden mijn handen op mijn rug en immobiliseren me volkomen,lijkt het.” 
Ze wriemelde wat, genietend  van de compactheid.
“Studeer je?” vroeg ik.
“Tweedejaars op de Vrije Universiteit in Amsterdam. Ik studeer psychologie.”
Ik grapte lachend “Ik hou het erop dat je over dit onderwerp nog geen scriptie hebt gedaan?.”
“Nee,” lachte ze. Ze had een mooi regelmatig en pijnlijk schoon spierwit gebit.
Ze zei “Dus als ik zeg “rood stoplicht” doe je de boeien los?” Ze keek me een beetje uitdagend aan.
“Jazeker. Maar je wil ze niet af, is het niet?”
Ze bloosde tot achter haar oren. “Ik wil die ander daar ook graag eens proberen, mag dat?” 
Ze knikte met haar hoofd naar een speciaal setje. Ik wenkte haar en ze draaide haar rug naar me toe.

Ik liet blijken dat ik me niet zo makkelijk zou laten vangen en plaatste de nieuwe set om haar polsen voor ik het eerste paar af deed. Dat was een beetje tricky omdat het setje dat ze nu omwou uit een stuk was. Een stuk in vorm gebogen metaalstrip met aan een eind een scharnier en aan het andere eind een hangslot. Het hangslot had ik aan een kort stuk ketting en ik hield de ketting vast zoals ze snel uitvond.
Ze zei “Ik ben nu dus jouw gevangene.”
“Dat klopt, maar het gevoel van de ervaring zou een stuk intenser zijn als we binnenshuis zouden zijn.”
“Bij jou thuis, veronderstel ik. Gaan we daar heen en ik ben volledig aan jouw genade overgeleverd?”
Ik liet de ketting los en het eind slingerde over haar in haar strakke jeans gevangen kontje.
Ze draaide zich om en keek me aan.
Ik keek haar diep in haar ogen en zag haar opwinding.“Het wind je op, nietwaar?”
Ze sloeg haar ogen neer en zei “Ik wil met mijn eigen auto, rij maar voor me uit dan rij ik achter je aan.”
Ik zei “Natuurlijk.” Ik nam het gewone standaard politiestel handboeien en sloot die met beide sluitingen over een van haar polsen. Ik viste de sleutel uit mijn zak en maakte het hangslot van de stalen beugel los, ik deed het langzaam en voorzichtig, oplettend of ze enig protest zou uiten, maar dat deed ze niet, en ik liet haar gaan.
We reden naar mijn huis en ze zette haar auto op de inrit achter mijn auto die ik in de garage had gezet. We ontmoetten elkaar weer bij de voordeur, zoals afgesproken.

Eenmaal binnen deed ik haar handboeien af. Ze zei “Weet je, ik weet niet of ik je wel kan vertrouwen”
“Jazeker, dat weet je best wel” zei ik.
Een moment van stilte hing tussen ons, het was haar intussen heel erg duidelijk dat ik behoorlijk veel ervaring had met deze fetisj.
“Zeg maar wat je graag zou willen” zei ik.
“Sla me in de boeien, asjeblieft,” zei ze met een klein stemmetje, “En boei me goed!”
“Ik wil graag dat je jezelf tot op je ondergoed uitkleed, het gevoel van de koude ketting tegen je blote huid is zoveel aangenamer en opwindender.”
Ze trok haar Tshirt over haar hoofd en onthulde me een donkerpaarse kanten BH.
Dit was geen allerdaags setje, ze had zich hier duidelijk goed op voorbereid. Ze trok haar jeans uit en onthulde een bijbehorend piepklein slipje.  



Ik genoot van wat ik zag, ik had het volle pond binnengehaald, een jong rijp meisje aan het begin van haar vrouwzijn. Vol leven, vol gretigheid, en ze wilde door mij in de boeien geslagen worden, ze genoot van de weerloosheid en overgave.
Ik streelde haar zachtjes over haar rug en ze deed zonder verdere omhaal haar armen achter haar rug en ik nam de standaard politieset, en plaatste ze goed passend om haar polsen en sloot ze af. Ze paradeerde de kamer rond en probeerde ze uit en liet haar ogen over de inrichting van mijn huiskamer gaan. Had ik al verteld dat ze een paar lage sportschoenen aan had? Jazeker, ze had hier zeer beslist goed over nagedacht.
“Mooie schoenen,” zei ik, alleen maar om haar aandacht opnieuw te vangen.
Ze kwam op me af lopen, haar ogen glansden uitdagend. “Is dit alle uitrusting die je me te bieden hebt?”
“Ohoho,””lachte ik,  dat klinkt als een uitdaging. Nee liefje, dit is nog lang niet alles”
Ik slipte een stuk ketting om haar middel en met een hangslot ging de ketting achter haar rug aan haar handboeien. Ik had een paar enkelijzers, de echte zoals in de slaventijd gebruikt werd, maar niet het model dat zeer doet bij elke beweging, en ik deed ze om haar slanke meisjesachtige enkels.
“Dit is de volgende stap.”



 

Haar ogen trokken wijd open en ze zei “Nu ben ik werkelijk je gevangene”
“Ja dat klopt. We gaan nu naar beneden naar mijn kerker.”
“Heb jij een kerker in je kelder?”
“Dat heb ik, en in de kerker is zoveel ketting en staal, dat het teveel is om aan een enkel meisje te hangen.”
“Wel, ik ben een enkel meisje.” zei ze en draaide een pirouette.
“Dat was me al eerder opgevallen, ja. Mooi lingeriesetje heb je aan!”
“Dank U, meneer.”
“Zou je daarin vastgeketend willen worden of wil je dat liever helemaal naakt?”
“Oh hemel, dat is een moeilijke keuze. Wat nu als ik niet vastgeketend wil worden?”
“O, maar dat wil je juist wel.”
Haar blik ging naar de grond en haar antwoord kwam fluisterend “Ja, dat is waar.”
“Het wind je op.”
“Ja.”
“Maar je durft niet om meer te vragen, je denkt dat ik zou kunnen gaan denken dat je een sloerie bent.”

Ze lachte, rechtte haar rug en wreef het koele staal langs de naakte huid van haar buikje. “Misschien,” en ze stak eigenwijs haar neus in de lucht. “Maar een echte heer zou weten wat ik wil.”
“Goed, daarmee geef je aan dat ik het moet beslissen. Jij hebt je veiligheidswoord.
Ik neem je nu mee naar mijn kerker en zal je ketenen, en wel volledig. Ik ben er zeker van dat je meer gewicht aan staal aan je krijgt dan je ooit eerder had. En ik trek je ook de laatste restjes van je kleding uit.”
Haar ogen werden een enkel moment zo groot als schoteltjes en er was even een sprankje twijfel zichtbaar. Ik stelde haar gerust door nog eens te benadrukken “Zoals je zelf zegt, je hebt je veiligheidswoord.”
Ze knikte berustend een klein knikje met haar hoofd.

Ik nam haar bij een elleboog en liep met haar door het huis, opende de deur naar de kelder en we liepen naar beneden, ik had alle aandacht voor haar voeten om te voorkomen dat ze zou struikelen en wellicht lelijk kon vallen omdat ze nu zichzelf niet op kon vangen.
Er is niets extravagants aan mijn kerker. De grote ruimte was maar gedeeltelijk afgewerkt. Een met linoleum bedekte vloer met in het midden een zachte mat.
In een hoek lag een flinke stapel kettingen. In de betonnen balken in het plafond zaten op regelmatige afstand schommelhaken, en aan de wand was een stuk traliewerk bevestigd om iemand aan vast te kunnen binden.
Ik leidde haar naar het midden en haakte haar BH los en liet die langs haar armen naar beneden glijden. Ik sloeg een tweede paar handboeien boven haar BH, maakte de onderste handboeien los en verwijderde haar BH, alles om haar duidelijk te maken dat ze geen schijn van kans had te kunnen ontsnappen en dat ik haar niet zomaar zou laten gaan, daar zou immers geen lol aan zijn.

Nu ze topless was, kon ik haar mooie lichaam bewonderen, ik keek naar haar borsten, hoog en elastisch en stevig zoals ze gebruikelijk zijn bij jonge meisjes van een jaar of 20, maar ik besloot er nog even niet aan te komen, die stimulering was nog voor later. 
Ik haakte een lange ketting aan een haak in het plafond en draaide het oog van de ketting een slag door het oog van de schommelhaak, zichzelf loshaken was voor haar nu onmogelijk geworden. 
Ik zei haar de handen in de lucht te steken en haakte de ketting met een slot vast aan de handboeien rond haar polsen. Ik stond vlak achter haar en rook de geur die van haar lichaam af kwam. Ik haakte mijn vingers achter het elastiek van haar slipje en schoof het naar beneden naar haar enkels, en gebukt achter haar en mijn neus vlakbij haar heerlijke achterwerk constateerde ik dat haar intieme meisjesgeur heerlijk rook.
Ik deed dezelfde truck met de spreadbar aan met de voetboeien, verwijderde haar slipje en ze was volledig naakt. Ze had prachtige hoog op haar onderrug staande ronde billen en haar bilspleet stond een klein stukje open en toonde me haar half verborgen roze gerimpelde rozetje.

De nieuwe spreadbar was anders dan die ze eerst om had. Deze was gemaakt uit een stuk solide stalen pijp met aan elke kant een oog waar een riem door ging en die om haar enkel sloot. Deze was zeker veilig genoeg haar niet te bezeren als ze er in bewoog, en hielden haar voeten een flink stuk uiteen. Haar enkels waren solide gezekerd, ze kon niet verder spreiden en ze kon haar enkels ook niet dichter bij elkaar krijgen. Het is een beetje onstabiel om in balans te staan met die dingen om, dus hield ik haar even bij haar elleboog vast, maar natuurlijk wilde ik dat ze zich onstabiel zou voelen.
Ze mompelde met rode blosjes van opwinding op haar wangen “Zoiets heb ik nog niet eerder omgehad.”
Ik lachte naar haar, een achtenswaardige lach. Ze gaf me een groot geschenk, ze vertouwde me volledig. Ik streelde haar liefdevol over haar hoofd en keek haar in haar ogen, haar laten voelen dat ze me kostbaar en waardevol was.
Ze sloeg haar ogen naar me op en keek me aan  met in haar blik een mengsel van angst en opgewondenheid. Ze wilde kennelijk graag wat geruststelling, maar ik was niet van plan de seksuele spanning bederven door haar te troosten.
Er was nog een ding dat ik moest doen. Ik deed een korte spreadbar tussen haar knieen en een korte ketting ging om elke knie heen en hield ze gespreid. Ik nam een dunne ketting en sloeg die om haar hals en liet die aan haar achterkant naar haar middel gaan en maakte het aan de ketting om haar middel vast en maakte het ondereind aan de spreadbar om haar enkels vast.

Ik viste een dunne zilveren ketting tevoorschijn met aan elk einde een haakje. Ik liet het voor haar ogen bungelen en vroeg haar. “Enig idee waar deze voor zijn?”
Ik had haar nog niet van een gag voorzien, maar zwijgend schudde ze van nee.
Ik liet de ketting langs haar wang glijden en ze huiverde zichtbaar. Ik nam een van de haakjes en haakte die in een van haar neusgaten en nu wist ze waar het ding voor diende. Het kettinkje ging achter haar hals langs terug naar haar neus en  de andere haak in haar andere neusgat en het midden achter haar hoofd ging vast aan de ketting om haar hals.
Ik haalde het midden wat verder aan en zorgde zo voor wat spanning aan haar neus.
Aldus had ik haar nu elk beetje bewegingsvrijheid ontnomen. Haar enkels, knieen, ellebogen, polsen, haar middel en haar nek. 
Maar dat was nog niet alles. Ik had haar beloofd haar goed te ketenen, en beneden bij haar voeten was nog niets. Ik nam iets waarvan haar ogen wijd open gingen staan. Ik had twee gietstalen bowlingballen, elk aan een stuk ketting. De bowlingballen waren van ruw gietijzer en wogen ongeveer 15 kilo per stuk. Aan elke kant ging het stuk ketting om haar enkels.

Als ze zich nu zou kunnen of willen verplaatsen moest ze de zware ijzeren ballen met zich meeslepen.

Ik deed en stap achteruit en bewonderde mijn werk. Ze was verpakt  in koud blauw staal dat prachtig contrasteerde met haar delicate ivoorkleurige huid.
Het liet haar niet onbewogen, haar ademhaling ging nu een stuk sneller...
“Opgewonden?” vroeg ik haar. Haar kutje stond door het spreiden van haar knieen een beetje open en ik zag de zachte glans van haar melkwitte meidenvocht tussen haar mooie smalle meisjesachtig dunbehaarde schaamlipjes verschijnen. 
Ze kon niet veel anders dan met haar ogen draaien en voorzichtig ja knikken, de haakjes in haar neusgaten hielden haar aardig in bedwang. Ze was nog best in staat tot spreken, maar ze was er helemaal in, ze was duidelijk onderweg naar Lala-land. Ze voelde haar bondage goed, de volledig controle die ik over haar had. Uit zichzelf zou ze niets zeggen, tenzij ik dat beval.
Ik nam haar kin tussen mijn vingers en keek haar aan. “Ik laat je nu je huidige situatie een tijdje overdenken. Dan, als ik terugkom ga ik gebruik maken van je weerloze en naakte positie.”
Ze slikte hoorbaar. 


Maar ze had haar stopwoord...    Rood stoplicht…