HET BOEK IS GESCHREVEN DOOR L OUIS PAUL BOON: 
HET HEET MIEKE MAAIKE'S OBSCENE JEUGD
(EEN PORNOG RAFI SCH VERHAAL)
G E LLUSTREERD DOOR PETER VAN STRAATEN

Een bijzonder boek dat helaas niet voor iedereen meer bereikbaar is omdat het niet meer in de boekhandel te krijgen is. Een andere optie, de bieb, is voor sommigen een grote stap, het is tenslotte immers geen gemiddeld, gewoon leesboek . Dat is de reden dat ik de stap genomen heb om het boek online te plaatsen. Maak er echter geen misbruik van, afdrukken mag alleen voor je eigen leesgemak, maar ga het niet verspreiden. Het zou zonde zijn als mijn site door iemands misbruik zou moeten verdwijnen.

Veel leesplezier! Jacob 






Het proefschrift van student Steivekleut.


Als student in de pornografka gaf de prof me voor thesis 'omtrent en in het kutodelisch verschijnsel bij aankomende kind-wijfjes.' Daarmee was voor hem de kous af en had ik me ergens tussen een paar kousen te gooien. Gelukkig trof ik toen Mieke Maaike aan, die me met open armen en de rest ontving en het me eens allemaal fijn uit d'r doeken deed. Wat ze me meedeelde begint straks op vagina zeuven, maar hier komt nu eerst me proefschrift. Opmerkenswaardig is het al, dat Mieke Maaike me slechts avonturen verhaalde tot en met d'r negentien jaar. Blijkbaar was ze van oordeel, dat een meerderjarige helaas ook reeds heel wat aan het latere lelijke ouwe wijf gaat gelijken. Alhoewel het misschien van ondergeschikt literair of wetenschappelijk belang mag genoemd, zou ik toch in eerste plaats wat nader haar afwijkingen moeten beschouwen, doch hiervoor moet ik dan opnieuw haar hele relaas doorworstelen, en dat gaat zo moeilijk, ik begin dan telkens zlf bepaalde verlangens te voelen. Doch wat mot dat mot. Afwijkingen heeft ze niet precies, wel eigenaardigheden die niet eigenaardig maar vanzelfsprekend zijn. Zo kan ze, bij het ouder worden, slechts volkomen genieten als ze klappen aan het uitdelen is. Moet ons dat verwonderen? Ja en nee, zou ik zeggen. Alles wel nageteld, worden in haar verhaal negen vagina's gevuld met oorvijgen, en dat zijn er heel wat. Het is alsof zij het piepen van de muis kent, bij het klappen van de zweep. Ze wordt door een biechtvader tegen de oren gemept, geeft een jongetje klappen terwijl ze op paps kruipt, laat een echtgenoot z'n wijf aframmelen terwijl ze met hem aan het neuken is, en geeft dan met d'r vriendin Marleen een wijf heel erg ervan langs, terwijl ze d'r echtgenoot berijden. Duidt nu dit alles op sadistische aanleg bij jonge kind-wijfjes, zoals Mieke Maaike er eentje is? We geloven het niet, het uitdelen van klappen hoort bij de ware liefde. Zegt het gezegde immers niet: wie de roede spaart haat zijn kind-wijfje? En zegt de volksmond niet: een goed wijf moet d'r aantal klappen krijgen? Andere eigenaardigheden waarmee Mieke Maaike behept is: ze zeikt d'r maar op los. Tafels, trappen, bedden, aangezichten, portretten en noem maar op, het raakt alles overstroomd. Ze zeikt een echtgenoot het bed vol, ze staat zeikend bovenaan de trap, ze staat zeikend in het toilet voor Heren. Aan de andere kant-ook al zeikt ze een goeie gang aan-blijft ze eentje 'die het zo lang mogelijk wil uitstellen'. Dat heeft ze voortdurend in de mond, maar ondertussen wordt er geneukt en genaaid en geschoten naar je welste. Als dat uitstellen is, wat moet dan dadelijk toegeven zijn? Maar we geloven, dat we op deze wijze van de os op de ezelin springen, en we meer en beter systo-en kutodelischer moeten tewerkgaan. Laten we dus de eigenaardigheden, waarvan we d'r een paar aanhaalden, tot later bewaren en eerst het verhaal, zoals het waait en draait, in z'n geheel ontleden. Haar jeugdavonturen spelen zich af-als we het juiste woord mogen gebruiken-in onze eigentijdse wereld met lanen en villa's, pissijnen en urinoirs, vakantieoorden, verlichte winkelramen en verlaten veldwegels. Laat ik dit mystofysistisch voorstellen en
samenvatten. Bladzijden lang gaat het erover hoe ze voor het eerst een lul te aanschouwen kreeg, en daarna nog een, en nog eens een, zodat ze eindelijk aan vergelijkingen kon beginnen doen. Dit brengt ons tot een tweede vaststelling: jonge meisjes houden ervan, dat zich in deze wereld ongure heksibionisten ophouden. Ze mocht het wonder voor het eerst aanschouwen bij de paps van d'r vriendinnetje, en ook nog bevoelen, en zelfs erin bijten-hee, dat hebben we nooit laten doen, zou het iets geven?- terwijl ze daarna d'rmee in aanraking kwam, om nogmaals het juiste woord te gebruiken, bij buurman. Ze deed het trouwens met rustig gebruik van de tijd: ze bleef met die buurman urenlang in bed liggen. Daarna kon ze het in het meervoud benaderen, bij drie mannen samen, die tijdens hun vakantie in een meertje aan het baden waren. Waar zou zich dat meertje ergens bevinden? Doch nee, laten we voorgaande schrappen. 
Het is mijn bedoeling Mieke Maaike's obscene jeugd te bestuderen en niet me zelf bloot te geven, ook al is dit aan een meertje. Wat is nu onze volgende stap? Nadat ze een aantal stijve lullen heeft gezien, bevingerd en afgespeeld, wordt ze-iets ouder geworden, maar niet veel-op haar beurt de muis bevingerd en afgespeeld. Zowel Maaike als haar vriendinnetjes Leentje en Marleentje hebben het graag, vooral omdat alle mannen deftig en eerbaar genoeg zijn, het bij die afgespeelde muis te laten. Het lijkt hierdoor erop, of het devies van elke gentleman-smeerlap is: een twaalfjarige laat men wel schuimen, maar bekruipt men niet. Nee, men wacht tot ze dertien zijn. Ook dit kunnen we duidelijk volgen in haar verhaal. Ze wordt door de drie mannen aan de vijver gespaard omdat ze pas twaalf is, maar haar 'iets oudere vriendinnetje'-we weten niet hoeveel ouder, maar misschien wel een paar weken-wordt toch maar lekker het kutje volgespoten. Zelf is ze niet veel ouder als ze, in het huis van buurman, aan het raam van buurman, de ram van buurman naar binnen krijgt. En tussen haakjes, dit is alweer een eigenaardigheid onder vele, waar we straks wat langer hoeven bij stil te staan: dat ze zoveel geneukt heeft aan open ramen. Het jaartal heb ik er niet meer bij, maar m'n hoofd af als ze nog geen veertien was. Maar nu verder! Als vijftienjarige blijkt ze reeds zo erg d'rop losgeneukt te hebben, dat ze wel eens een afwijkingje wil genieten. Ze draagt een hoere-broekje, een geschenk van een God- en plichtver-geten echtgenoot, en laat een jongetje z'n zusje bekruipen. Ze verleidt haar oom, de konfrater van die oom en ook diens veertienjarige jongetje. Nou, dat mag, van onze kant. Maar we zouden Maaike niet graag tot echtgenote hebben en op een afgelegen villa ermee wonen, zonder vrienden die bezoek en hulp brengen. Wat later volgen haar beschrijvingen van avondstraten, waarin ze door twee mannen geroemd wordt om haar mooie kontje, of waarin ze twee homofielten ontmoet en ook nog een winkelraam volzeikt, zoals ze zich over het urineren uitdrukt. En dit laatste brengt ons in herinnering, dat we dit zeikend urineren wat grondiger moeten bekijken. Doe me bij tijd en plaats eraan denken, als u wilt. Stilaan neemt het nu een vaartje. Neuken alleen blijkt niet meer voldoende-het is inderdaad, zoals onze buurman zei, steeds hetzelfde: inschuiven uitschuiven-bij het rietmies bewegen moet ook een steeds bedenkelijker smeerlapperijtje gevoegd. Dit begint met haar verhaal, hoe ze met een heer een kind aan het bezeiken ging. In feite doet dit ons denken aan het Reinaert-epos. Maar ja, daar mocht liet, Reinaert was een dier en deze heer was een beest. Het gaat dan weer een stapje verder op de
bedenkelijke weg, als ze een andere heer bekruipt in bijzijn van z'n zoontje, en er genoegen in schept dit jongetje tijdens de neukpartij een paar stevige oorvegen toe te dienen. Ik vraag me af, in hoeverre dit kon bijdragen tot de seksuele opvoeding van het jongetje. Ik heb het Mieke Maaike trouwens gevraagd. Ze antwoordde me: Me kut godverdomme. Daarna wil ze het van een man, het ogenblik dat zijn echtgenote huiswaarts moet keren. Nu zijn wel alle ogenblikken geschikt, zei markies D.A.F. de Sade -had die soms wat met de autofabriek te maken?-maar dit was dan een heel erg geschikt moment, want ze verlangt dat hij haar even verlaat, om de inderdaad huiswaarts kerende echtgenote een muilpeer van belang toe te dienen. De klap op de vuurpijl komt dan, als onze heldin samen met haar vriendin een brave echtgenoot zo over zijn toeren helpt, dat hij het aanvaardt zijn echtgenote door hen te laten aftroeven. Haar vriendin, of is het zij zelf, gaat zelfs over de vrouw neerhurken om zich aan d'r haren te reinigen. Ziezo, dat is dan de korte samenvatting van wat zich in de memoires over haar obscene jeugd afspeelt: van Kwaad tot erger, van laten aanraken tot neuken, via bezeiken naar aftroeven.

We kunnen ons nu gerust overleveren aan bijkomstigheden, van zo groot belang voor de wetenschap der seksuele afwijkingen. Maaike's Mieke is steeds in opgewonden toestand, zoals Dostojews-ki het zou zeggen. Maar het voornaamste wat ons opvalt is wel het grote onderscheid tussen haar en die verkoper van D A F, markies de Sade. Gerust mogen we zeggen, dat deze laatste geen zingenot kent, doch alleen maar moordgenot. Zijn helden en heldinnen moeten zo vlug mogelijk bloot-'ze wierpen alles weg,' zegt hij voortdurend-en dan maar bloot aan het schijten en bloedvergieten. En dan zou hij nog kwaad worden als we hm eens dood deden. Iets wat we niet zinnens zijn, hij mag blijven leven, maar vrienden zullen we nooit worden. Bij Mieke is het echter net andersom. Bijna nooit werpt ze alles weg, ze behoudt nu eens haar te korte witte kleedje, dan d'r kousen en schoenen, en eens blijft ze zelfs een hoerebroekje met wijde split dragen. Het is steeds iets van niets, een lintje, een strikje, een paar hoge laarsjes, een vleugje verf, en daartussen zien we d'r muis, niet als deze van een dier, maar als deze van het meisje dat we dagelijks in de straat ontmoeten, en dat we dan nakijken kunnen, al denkend . . . Maar nee, ik moet erover zwijgen, ofwel ophouden met werken aan m'n proefschrift. We hadden het reeds, van terzijde, over de eigenaardigheid dat er heel wat geneukt wordt aan het open raam of in Gods vrije natuur, en daarover moeten we het zodadelijk eens in de lengte en de diepte hebben. Iets heel wat belangrijkers schiet ons echter momenteel door het hoofd, en omdat ons zo heel weinig door het hoofd schiet-en gelukkig maar-moeten we het onmiddellijk daarover hebben. Namelijk het gebruik der woorden, die we speciale of schuttingwoorden moeten noemen. Tuurlijk blijft een lul steeds een lul en een kut onveranderlijk een kut, maar meisjes als Mie-ke Maaike kunnen het niet dagenlang d'rover hebben, zonder dat een kut en een lul aan lulster gaan inboeten. Hierom wijzigde zij de benaming kut op netge-paste ogenblikken door een ander netgepast woord. Het trof ons o.a.-onder andere-dat ze het als kind nog een splitje noemde en iets later reeds een split. Wat ouder geworden noemde ze het een pruimpje en daarna veranderde het in een muisje. Als ze dan aan het neuken gaat of het niet meer opkan, krijgen we een reeks benamingen in het wilde weg. Ze krijgt een schede, een mossel, een kut, en Jezus stamebij, wat nog meer . . . een opening, een grot, een vaas, een vagina zelfs. Maar het blijft zoals op het kraampje van de venter die fruit verkocht en alleen maar peren had. Men mcht appelen vragen, maar men krg peren. En dan nog voor de helft rotte. Ook voor wat de mannen betreft, zoekt ze af en toe voor wat afwisseling. De lul is nu eens een pik of piek, een lans, een degen, een ding, een stijve, een instrument, een mast en dies meer. Voor wat de kloten betreft neemt ze minder varianten, ze zegt wel eens ballen maar het blijft erbij. We hebben de indruk dat ze gedacht heeft: kloten zijn kloten, hoe men ze ook keert of draait. Eens gebruikt ze zelfs het aforisme: ook een meisje heeft kloten aan d'r lijf, maar het zijn niet altijd dezelfde. En nu over naar de natuur, of wat ervoor doorgaat : het open raam. Als we ons niet vergissen was liet aan een open raam dat ze voor het eerst iets van een man-en dan nog buurman-naar binnen kreeg. Aan het raam staan was niet voldoende, ze moest het ook nog uitschreeuwen naar een dame die op de
laan langsliep. En vanzelfsprekend was die dame een wijf. Daarna wordt ze aan het open raam afgevingerd, net het moment dat er een folkloristische stoet langskomt. En maak de vergelijking: folklore en oudheidkunde, naast archeologie en grotonderzoek. Ze laat zich ook nog neuken aan het open raam door d'r nieuwe vader, net als de keizer van Lik-melul officieel komt langsrijden. Ach, waar haalt ze al die boet- en bloedprocessies, optochten en folkloristische stoeten vandaan? Het lijkt erop of we ons ergens in Vlaanderen bevinden. Er wordt verder nog meer geneukt aan open ramen, maar we stappen d'r nu vanaf. De rest gebeurt dan, zoals gezegd, in Gods vrije natuur. Aan een vijver met drie mannen en twee piepjonge meisjes, langs een verlaten veldweg, en dan nog eens langs een verlaten veldweg aan een bidkapel, waar ze staat te zeiken en een pastoor loopt te brevieren. Iedereen doet immers dat waarvoor hij in de wieg werd gelegd, en Mieke Maaike was reeds van in d'r wieg een zeikertje, dat mochten we van d'r moeder horen die we hiervoor speciaal gentermasturbeerd hebben. En Gods vrije natuur, zijn dat ook niet de straten bij avond, in de stad waar het krioelt van heetlo-pende ontrouwe echtgenoten, op zoek naar even heetlopende jonge meisjes en andere jongetjes? Voor sociologen, die de stad bij avond willen bestuderen, is in Maaike's verhaal voldoende materiaal te vinden. En nu een aangenamer onderwerp: het vloeken. Of de vloeken. Zoals men merken zal heeft zowel Mieke als haar vriendinnetje, of de mannen waarmee ze neuken, de neiging bij het opperste genot heilige namen te misbruiken en godvlammendste te godverdommen. Nogal wiedes, het is dan niet het moment z'n avondgebedje te storten. Toch lijkt het me van haar kant een systeempje te zijn, om de zaligheid van het moment te kunnen opschroeven. In werkelijkheid gaat het soms wel eens anders, we hebben een jonge vrouw gekend die in volle extase niet begon te vloeken, maar wel te hinniken aIs een paard. Iets wat we nergens bij Freud terugvonden, en dus ook geen wetenschappelijke verklaring ervoor weten te geven. Toch hinnikte ze, ook zonder Freud. Iets wat we, achteraf beschouwd, niet zo heel aangenaam vonden. Als we geld teveel hebben geven we dat aan gewoon jonge meisjes, en niet aan bookmakers op de paarderennen. Dat herinnert ons ten andere, dat we ook nog het verschijnsel Humor in het verhaal van Mieke Maaike onder handen moeten nemen. Dat kan nu best, vinden we. Ze was een heel erg lief kind, maar samen met mij moest ze de hele tijd kirren en giechelen. Bij het hoogtepunt-het mijne dan-werd het zelfs gierlachen. Iets wat niet stimulerend werkte. En als ik tenslotte wou weten wat ze zo grappig vond, zei ze: Ik kan het niet verhelpen maar het kietelt me zo. Wat hebben we nog eraan toe te voegen? Niets, geloof ik. U moet zelf maar eens het verhaal van Mieke Maaike lezen, dat begint met de woorden 'Eens op een mooie avond'. Misschien kan het ook voor u een mooie avond worden.

HET VERHAAL VAN MIEKE MAAIKE
Eens op een mooie zomeravond viel die student Steivekleut bij me naar binnen. Hij st- stotterde wat, en daar hou ik wel van, het duurt dan wat langer. Graag hoorde hij van me een en ander over een en ander, en dat deed ik dan maar uit me doekjes. Misschien vergat ik een heleboel, want hoe gaat dat, nietwaar, je schrijft zo iets niet op. Ik graaide maar wat rond tussen mijn nu achttienjarige dinges, herinneringen heet dat, en stak van wal met mijn eerste avontuur toen ik zowat negen jaar en in de kostschool ondergebracht was. Het was het maandelijks bezoek van de dokter, die een ouwe sloeber bleek te zijn en het nodig vond, zoals hij zei, drie kleine meisjes der school nader te onderzoeken. Het waren Leentje en Marleentje, dat weet ik nog best, en ook nog ik. We dachten dat we aan een verschrikkelijke ziekte leden, dat kun je wel denken, maar we hoorden dan achteraf, van dokter Likkekudt zelf, dat we een o zo mooie prot hadden. Het moest wel een gekke aanblik bieden, maar we hadden alledrie op een verhoogje neer te knielen, met ons kontje hoog opgestoken, alsof we op een altaar zaten neergeknield. En hij achter ons, en snuffelen en snoffelen alsof hij een ouwe hond of zo was. Leentje zat links en Marleentje zat rechts en ik met me kont iets hoger opgestoken in het midden. Hij vloekte d'rbij en deed ook nog wat anders met z'n handen in z'n gulp, maar dat konden we niet zien. Hij hijgde alleen maar en likte bovendien het strontholletje van Leentje schoon en dat van Marleentje en misschien had hij daarmee genoeg gelikt, ofwel zat ik met me doel iets te hoog opgestoken, ofwel was ik proper genoeg ofwel nog wat anders, maar bij me likte hij het splitje. Echt waar. Nog voel ik dat gekriewel van een dokterstong, herejeeresma, ik kreeg er de kouwepis van. Ik ging d'r achteraf ook nog voor te biechten, maar Leentje zei me-nee, 't was Marleentje-dat ze hem gevraagd had elke zaterdag te komen, na 't bad. Je kan toch maar een schoongelikt kontje hebben, of niet? zei ze. Maar dit preludium of hoe ze 't noemen intro-vingerde st-student Steivekleut niet zo heel erg, dat hoorde ik. Hij wou weten hoe of op welke wijze ik voor 't eerst een lul zag. Nou, de zijne was het in elk geval niet. En daarom diepte ik dan maar verder uit me memoires op. Van reeds heel wat buurjongetjes en schoolvriendjes en zo zag ik reeds hun dingetje. Sommige ervan konden al aardig wat stijf staan, zoals bij Piet die reeds voor een hele piet wou doorgaan, en die bracht zelfs al wat droppeltjes vocht naar buiten als je d'r heel lang en hard aan trekken ging, maar niet zoals bij grote en andere mannen, zoals ik het door me vriendinne-tjes -je weet, Leentje en Marleentje-hoorde vertellen. De een had langs de straat een man gezien met de broek helemaal open, iets waar ze zich kapot om gelachen had, de ander was door een heetlo-pende echtgenoot aangesproken om zijn stijf ding te laten bevoelen, maar mij was iets dergelijks helaas onthouden gebleven. Eens had ik zlf bij valavond een eenzaam man in de straat gevraagd, of hij de gulp niet eens openen wou. Doch die gaf me geen lul maar een oorveeg. Misschien was het wel een dominee of zo. Ik liep al naar me tiende jaar en razend nieuwsgierig. Tot ik dan bij Leentje aan huis op bezoek ging, en niet door
haar maar door d'r vader werd ontvangen. Hij zei me dat Muisje-want zo noemde hij haar-net even op boodschap was, doch zodadelijk zou terugkeren en of ik maar mee in de woonkamer wou. Ik kon duidelijk merken dat er iets met hem aan de hand was, zoals ik reeds had horen fluisteren, want z'n gulp stond helemaal open, haast als een straatdeur, en alhoewel het stijve ding nog binnenin zat-nee, stond-ving ik toch heel wat ervan op. Het is te zeggen, voldoende om me een denkbeeld erover te vormen, voor zover men zich daar vanzelfsprekend denkbeelden wnst over te vormen. Hij liet me plaatsnemen in de luiestoel, zich erover verontschuldigend dat hij nog z'n blootje te wassen had. Blijf maar op je gemak toekijken, zei hij met geruststellende glimlach en een bepaalde glans in de ogen. Ik voelde alles aan me dinges en zo trillen van opwinding, terwijl hij zich van z'n hempie en broek ontdeed-dit laatste gebeurde nogal vlug, vermits die toch reeds openstond-om daar in z'n schaamteloze naaktheid te pralen, zoals men zegt. Het overtrof alles wat ik me in verbeelding reeds had voorgesteld en aan de apekooi in de zoo mocht zien. Ik zag hem zorgvuldig z'n stijve knots wassen en ook de bruine en wat behaarde zak, waarin ik de kloten vermoedde. Terwijl hij zich ook nog de reet waste, stond die speer daar vooraan van hier naar daar te wiebelen, zoals het spul waarmee ik piano leerde spelen, een manometer noemen ze dat. Nee, 't is iets anders, maar het wiebelt toch. Daarna spoelde hij alle zeepsop weg, met een watertje waarin geloof ik wat uit het reukflesje was gemengd, enfin, het stonk er toch naar. En dan wreef hij zich droog, traag, genietend van elke aanraking. Hij kreeg er duidelijk merkbaar de kriebel van, omdat hij me alles zag volgen met van nieuwsgierigheid brandende ogen en een felle blos op de wangen. Je mag er donder op zeggen, zei hij, maar weet

je dat de koning zlf niet zo'n mooie lul heeft? Misschien wl met een kroontje d'rop, maar niet met dezelfde branie. Nu, het was de allereerste keer dat ik zo een zag, en vergelijkingen maken kon ik dus niet. Ik kon alleen nog wat van meer naderbij kijken, toen hij zich over me heen kwam buigen om achter me rug de kam te zoeken. Even beroerde de paarse kop me onschuldig aangezich-tje, ik voelde tegen me mond de heetheid ervan, en gauw keek ik nog even binnen in de beide nauwe gaatjes. Dicht bij me blijvend, z'n roede-ja, zo noemen ze het-op nog geen handbreedte van me ogen, kamde hij zich zorgvuldig de baard die hij daar droeg. Het was een heel mooie baard met allemaal gouden krulletjes, zoals bij Onslieveheer op de prentjes. Hij bleef me ondertussen toelachen met dat vlammetje in de ogen, dat ik ook reeds bij andere mannen had opgemerkt, als die me op de tram of in het warenhuis als toevallig aanraakten tussen de benen. Hij wou ook nog weten hoe oud ik reeds was, wat betekende hoe jong nog, en van aandoening kon ik nauwelijks antwoorden. B-b-bijna t-t-tien, kreeg ik er tenslotte uit. Hij wou hierop ook nog weten of ik st-stotterde, maar ik zei: N-Nee, 't komt door de diepe o- o-ontroering. Hij streelde me, en zei dat ik nog veel te jong was om de paus in me grotje van Lourdes te ontvangen. Hij is veel te hard en te stijf voor je. Bijt maar es, dan zul je wel voelen hoe hard ie is. Met beide handen me hoofdje naar zich toeha-lend, bracht hij de paarse kop van die staalhete lul tegen me lippen aan. Bijt maar! drong hij aan. Ik opende de mond en zette voorzichtig de tandjes erin, alsof het een gepeperde hot-dog was, maar ik merkte dat het hem helemaal geen pijn deed, maar blijkbaar niet uit te spreken genoegen, en dus beet ik wat harder door. Even liet ik de kop los om toe te kijken. Ik zag de afdruk van me tandjes in de paarsgezwollen eikel. Bijt, bijt! hijgde hij. Hierop greep ik ook nog met beide handjes de klootzak-nouja, niet hem maar de zak tussen z'n benen- bevoelde en betastte die wonderlijke dingen, en begon wild en woest overal in de kop van de fluit te bijten. Nu had hij het moeten uitschreeuwen van pijn, maar hij schreeuwde het integendeel uit van iets dat ik me niet best voorstellen kon. Hij stootte allerlei verwarde kreten uit, en ook woorden die ik niet begreep.-O, ik ga . . . ik ga schieten! riep hij onder andere. Ik was benieuwd wat dit weer voor iets mocht zijn, en of het ook lawaai zou maken. Doch zover kwam het niet, we hoorden de sleutel in het slot van de straatdeur omdraaien. Daar was mijn vriendinnetje Leentje-Muisje dan-terug van d'r boodschappen. Hij trok alleen de broek aan, waarvan hij niet eens de gulp dichtmaakte. De hele tijd bleef hij in de huiskamer rondscharrelen, en als Muisje niet toekeek streelde hij telkens in de open broek de fluit, die stijf en dik bleef uitsteken.

Achja, over de vader van Muisje-Leentje dan- heb ik later nog heel wat meer te verhalen. Maar ik was zowat en bijna elf jaar, toen mams haar vakantie wou doorbrengen in een hotelletje tussen bossen en plassen, je weet wel, de vrije natuur. Het had er erg vervelend kunnen worden, want wat heb je aan bossen en plassen, was mijn andere en iets oudere vriendinnetje Marleentje niet toevallig ook daar geweest. Ook zij was daar met d'r ouders, waarover ik het niet hebben wil, en we liepen veel wandelen door die uitgestrekte bossen dan. Kun je meer hebben voor je vakantie? wou Marleentje weten. En toch, ja! Ze lokte me mee naar een nogal afgelegen plas midden dat dorpsoerwoud, toonde zich heel erg opgewonden en verwittigde me, dat ik zodadelijk grote ogen opzetten zou. En inderdaad, het gebeurde. Bij de plas aange- KOMEN troffen we een drietal badende mannen aan. Ook die waren er met vakantie, ze logeerden trouwens in hetzelfde hotelletje en duwden daar graag Marleentje heen en terug op de schommel achter in de tuin. Kinderen moeten immers ook wat hebben. Naar mij, die een pietsje jonger was, keken ze een pietsje minder om, blijkbaar omdat ze stuk voor stuk getrouwde mannen waren. Doch daar in het heldere water van de plas stoeiden ze nu schaamteloos rond zoals men zegt, en dan nog zonder zwembroekje of iets anders dat ervoor kon doorgaan, een zakdoekje onder andere. Zo hielden helemaal niets verborgen toen ze ons, kleine meisjes, zagen naderen. Minder zelfs, of meer zelfs, ze zwommen dichterbij en lieten in het glasheldere water hun monsterding zien. Marleentje en ik lieten ons op de graskant neer, trillend van opwinding door de aanblik die ons gegund werd. Een der mannen-Jean-Paul heette hij kwam in onze onmiddellijke nabijheid recht-staan, het water reikte hem maar tot het midden der dijen, zodat mocht gezegd worden dat hij de kop boven water hield. En wat voor een kop dan nog! Een knots van een wapen, paars en gezwollen. Een tweede man -een schrijver van fonografische verhalen hoorde ik later-strekte zich zelfs naast ons in het gras uit, schaamteloos de benen spreidend en met de onderbuik allerlei bewegingen makend die men in de biechtstoel als wellustig omschrijft, of zelfs geil, maar die wel aangenaam om aan te kijken waren. Hij nodigde ons uit, ons naast hem te komen neervlijen, iets wat we maar al te graag deden, vooral Marleentje, die beefde van opwinding. Ik zelf was alleen maar nieuwsgierig naar de stijf opgerichte loop van het kanon tussen z'n benen, bereid een vergelijkende studie te maken tussen dit en dat van Muisjes vader. Terwijl hij Marleentje in de armen nam en zoende, onder haar rokje greep en het broekje wegtrok, kon ik van zeer nabij het kanon bekijken en me herinneren hoe Muisjes vader toen over ermee schieten had gewaagd. Hij merkte het en lachte me toe. Ja, je hebt dubbel en dik gelijk, zei hij, kijk het maar es grondig na, voel maar es hoe stijf en heet me deugddoener staat. En omdat hij toch verder doorging met Marleentje-achter het weggetrokken broekje begon hij warempel d'r kutje te strelen-zette ik me rustig d'rbij neer, om alles te keuren wat hij daar in z'n groente winkelt je uitstalde. Vooral de zak wekte belangstelling. Hee, dacht ik, het is er een met een naadje. Voorzichtig begon ik erin te knijpen en voelde ik net als bij Muisjes vader de beide teeltkloten. En d-deden ze je iets? wou student Steivekleut van me weten.

Nee, ze deden me niets, in het begin. Maar omdat we nog voor een drietal weken met vakantie bleven, haastten we ons elke namiddag naar dezelfde plek in het bos bij de plas, en troffen we daar de mannen aan die reeds heetliepen naar onze komst, zoals ze zegden. Met z'n allen trokken we ons dan terug, dieper het bos in, waar we nog mr ongestoord konden spelen en stoeien. Daar lagen we dan, Marleentje en ik, tussen drie getrouwde mannen, bevoelden hier een klootzak-nuja, je weet wel, ik bedoel de klotenzak- bespeelden daar een fluit, werden vastgegrepen, helemaal in ons blootje uitgekleed, en kregen zoentjes en strelingen. Bij me kittelde het wel allemaal erg aangenaam en genoot ik vooral omdat het vooral niet mcht. Toch was ik nog een ietsje te jong om het reeds volkomen diep en heet te kunnen genieten. Wat dan wl het geval was met Marleentje, want aan alles d'r kont vagend lag ze met d'r benen open, liet ze zich door de ene man het kutje likken, door de andere man aan d'r ontlulkende tietjes spelen, en door de derde man-Orson heette die-met de tong diep in de mond woelen. Ze kromp dan in elkaar en van hemelse wellust wendde en keerde ze zich in alle bochten, als een wentelteefje. Soms zei ze bij het terugkeren: O meisje, wat jammer dat je geen jaartje ouwer bent en nog niet 'tzelfde kunt genieten als wat me kutje doet openzetten! 'Zekere namiddag in het bos hadden ze Marleentje zo erg en zo diep gelikt, dat ik d'r hoorde uitroepen : O, ik krijg het zo afschuwelijk heet dat ik me geil ga rondspuiten! Ik zag hoe alledrie de mannen bij d'r kutje rondhingen om wat ervan te krijgen. Daarna lag ze warempel ng te kreunen en strekte ze de armen uit als een die het Aards paradijs en de fluit van Adam verlangde. De jongste der mannen-Jean-Paul zoals gezegd-greep haar toen in de armen, en nog wat over d'r tepeltjes wrijvend, zei hij: Je mot het nodig es hebben, is het niet? Ik keek nieuwsgierig toe, wat dit weer voor iets nieuws en nu eindelijk wat anders te betekenen had. Ik zag dan hoe Jean-Paul zich tussen d'r dijen neerlegde, de stijve fluit tegen d'r open kutje aanwreef en met de kop ervan de roze opening van het vaginagatje zocht. Toen hij dit bereikt had-de kop dan-werd hij voorwaarts gedreven en met alle kracht naar binnen geduwd. Marleentje schreeuwde even. Ik trouwens ook, want de worst leek me toch wat erg groot om als voedsel voor dit muizemondje te dienen. Jean-Paul bleef een hele poos onbeweeglijk, de ganse bedelstaf tot aan de bedelzak in het te kleine kutje. Behoed- en langzaam begon hij de fluit heen en weer te drijven, zodat nieuwe kreetjes aan de mond van Marleentje ontsnapten. Weldra echter gingen die over in andere kreetjes, die me duidelijk maakten dat het kanon van niet zo'n moorddadige aard mocht genoemd. Ik zag haar de armen om de bruingebrande rug van Jean-Paul slaan, hem in wellust krabben alsof ze een poesje was en hem ook nog haar witte tandjes in de sterke schouder zetten alsof ze een hondje was. Meteen begon ze opnieuw te rillen, terwijl ze allerlei onsamenhangende woorden schreeuwde, die ze me ook achteraf niet te verklaren wist. Uiteindelijk lag ze ontspannen neer, volkomen voldaan. Hetzelfde ogenblik verliet de bedelprins het grotje, druipnat van de vochtigheid d'r binnenin, en spoot hij een papje dat in vlokken tot aan d'r borstjes sprong, in kleinere vlokken op d'r buikje en daarna nog wat druppeltjes in het heel klein beetje dons op d'r muisje. De beide andere mannen-Orson en de andere-hadden met glinsterende ogen toegekeken, strekten zich naast Marleentje uit en wilden weten of het de volgende namiddag hun beurt mocht zijn. Orson bleef een
gentleman-zoals de man die zei: juffrouw, mag ik u even m'n gentleman tonen?-en zei: Mag ook ik morgen gebruik maken van je onderlijfje? Maar de andere, de schrijver van fonografische verhalen, zei gewoon: Morgen kruip ook ik es lekker op jou! En inderdaad, de volgende namiddag was het Orson die z'n roede zoals men dat noemt naar binnen dreef, flulsterend: Wie z'n roede spaart haat lieve leuke meisjes zoals jij. De derde man, de schrijver nu, bleef naast me liggen. Hij kon maar niet van me splitje afblijven, gaf er voortdurend zoentjes op, likte het schoon en trachtte met de tong naar binnen te dringen. Alhoewel ik nog niet kon klaarkomen, zoals het in de Bijbel en andere boeken staat, schonk het me toch een vreemd gevoel. Het maakte me zelfs wat duizelig, zodat ik met nogal troebele ogen in een warme en weldoende diepte wegzonk. Ik hou van jou, kleine lieve hoertje, zei hij . . . Hou ook even van mij en speel met je kleine poezelige handje me fluit af, ik zit vol zaad dat ik voor jou wil wegspuiten. Nou zeg, ik was erg benieuwd om lekker dichtbij onder me ogen te zien, wat die andere over het buikje van Marleentje had gespoten. Ik volgde elke wenk en elke gebruiksaanwijzing nauwkeurig en speelde dus de fluit af. Ik hoorde hem wellustig hijgen en kreunen, zag hem de buik opspannen en de trompet steeds hoger opsteken. Ik had de indruk of die ng eens zo lang werd, een peerdefluit zoals men dat op familiefeestjes noemt. En jawel hoor, meteen zag ik reeds voor me eigen neus het zaad hoog opschieten. De laatste druppels vielen neer. op zijn dijen en de rest vloeide traag over z'n kloten als ik die zo noemen mag. Het mocht jammer genoemd dat me vakantie verstreken was, en ik Marleentje aan deze drie mannen moest overlaten. Hoeveel had ik immers niet nog kunnen bijleren over Het Liefdeleven Van De Mens, zoals men dat in schunnige en andere boekwinkels te koop ziet liggen? Maar weken later ontmoette ik haar terug in de stad en vertelde ze, met nog steeds een glans in de ogen, hoe fijn het was het zaad van de man in de kut te mogen moeten kunnen krijgen. Ze zei me in vertrouwen: Na je heengaan maakten ze me alledrie samen zo heet als een ouwehoer, zodat ik niet meer wist van welke planeet ik was, en spoten ze me de een na de ander vol. Het kwam soms nog uit me kut navloeien, als ik reeds in het hotelletje bij mams was teruggekeerd en me avondgebedje stortte.

Wel, stilaan liep het dan naar me twaalfde jaar toe, en dacht ik terug aan de drie mannen bij de plas in het bos, en hoe echt leuk ik het zou gevonden hebben als ze nu me kutje begonnen te likken. Ook ik zou er nu tenminste wat aan gehad hebben, of aan verloren hebben, om de waarheid te zeggen. Ik dacht ook terug aan de vader van Leentje, die wij Muisje noemden. Misschien zou die iets voor zo iets gevoeld hebben. En toen op een zondagochtend een historische stoet zou uitgaan en aan hun straatdeur langskomen, wou ik er aanbellen. Ik had me lichtste en kortste kleedje van vorig jaar aangetrokken, iets dat me groei niet meer had kunnen bijhouden, en nog met moeite tot onder me kont reikte. Vort! dacht ik, en ik speelde me broekje ook nog uit, dat ik reeds aangetrokken had. Maar op straat liep ik toch wat rechtop en hield me hand tegen de zoom, want daar zomaar met je kontje blootlopen geeft geen pas. Muisje was thuis en d'r paps ook, en ze stelden voor dat we vanuit het bovenraam naar buiten naar de historische stoet zouden kijken. We lagen gebogen over de vensterbank van het open raam, Muisje en ik. D'r paps was op voldoende afstand gevolgd, want blijkbaar wou hij me te korte kleedje even lekker op snee nemen. En ja, in plaats van naast ons aan het raam te leunen, zette hij zich nog wat neer op een netgepast voetbankje, om zoveel mogelijk te kunnen opvangen van het weinige dat onder de opstekende rand van me kleedje verborgen bleef. Misschien dacht hij wel me witte broekje of zo te zien, dat misschien iets te klein kon zijn en misschien in de split iets van me kutje kon tonen. Maar tot zijn hemelse genade-zoals hij zich later uitdrukte- ontdekte hij daar niets van een broekje en net alles van de rest. Hij wou er rustig het zijne van meedragen, dat merkte ik wel, want hij verliet het voetbankje en zette zich gewoon op de hurken neer, met de neus onder me kleedje. Nou, we schoten lekker op, vond ik. Ik boog me nog wat dieper uit het raam naar buiten en zette de benen wat open om meer steun en zo te krijgen. Zo kon hij niet alleen me kont maar ook nog, als hij wou, me kutje zien dat als een gebarsten perzik met dons bezet was geraakt. Z'n fluit moet erbij opgesprongen zijn van vreugde, met zaad dat hij van pure opwinding zomaar meteen had kunnen verliezen. Tja, en dan kwam hij dicht naast me uit het venster naar buiten leunen, om de straat in te kijken naar de optocht die zodadelijk moest langskomen. Ik voelde z'n hand onder me rokje glijden, zorg ervoor dragend niet al brutaal op te treden, want zo was hij, die vriendelijke man. Hij legde gewoon, bijna alsof het toevallig bij toeval gebeurde, de hand tegen me bil aan, en liet ze daar rusten. Ik bleef toekijken naar wat op straat gebeurde en gaf aan z'n dochtertje, Muisje, kommentaar erop.

Z'n hand gleed hoger en bevoelde de ronding van me kont, eerst nog voorzichtig genoeg, dan de beide handen van me volle maan bevingerend en betastend, haast als een ruimtevaarder die d'r geland was. Nog steeds liet ik niet in het minst blijken, me bewust te zijn van een en ander. Kijk daar effe, wat mooiversierde wagen! zei ik tot Muisje, me nog iets dieper vooroverbuigend. Met de vinger volgde hij me reet, tussen de beide halvebollen in. Hij tastte me hele reet af, bleef aan het strontholletje haperen en streelde daar een hele poos het voor hem misschien lieflijk aanvoelend grotje. Het werd me haast onmogelijk zomaar te blijven doen of ik me van niets bewust was, maar het spelletje leek me zo mooi-en heel wat opwindender dan het ganzespel-dat ik ermee doorging. Alleen aandacht voor het gebeuren in de straat tonend, en erover pratend met Muisje-ze heette eigenlijk Leentje als u zich nog herinnert-opende ik steeds verder de benen en de rest. En opnieuw alsof het toevallig bij dat toeval was. Hij haalde de vinger van me strontholletje weg en nam schroomvallig, zoals mevrouw Courths-Mahler zegt, me muisje in de hand. Hij omvatte het helemaal, hij kneep er even in. En daar ik nog steeds geen protesten uitte, opende hij me schaamlipjes, bevochtigde z'n vingers eraan, en terwijl z'n wijsvinger me knobbeltje-student Steivekleut noemt het de clitoris, maar meisjes zelf noemen het 'me dief'-wreef, drong z'n duim aarzelend de mond van me muis binnen. Pas dat ogenblik of moment keerde ik me even naar hem toe en schudde ik 'nee' met me hoofd. Heel vlug dan, hem te kennen gevend dat het niet mocht. Hij boog zich nog dichter naar me over en flulsterde in me oor: Waarom dan niet? Ik keek hem even aan, en met zoals in romans een donkere gloed in me ogen, om daarna een snelle oogopslag naar z'n dochtertje te werpen, me vriendinnetje, alsof ik zeggen wou: ze kan het in de gaten krijgen! Nou, ik begreep best genoeg dat hij nu veel te heet moest zijn, om nog ermee te kunnen ophouden. Z'n duim bleef binnen in me muis en nog zorgvuldiger wreef hij me dorus, me clitoris bedoel ik. Ach, stilaan naderde ik het ogenblik waarin men geen weerstand meer bieden kan of wil. Ik hijgde. Me prille borstjes gingen op en neer in me kleedje en met nietsziende ogen keek ik de straat in, naar die historische stoet of wat het ook weer was. Z'n dochtertje maakte nog een opmerking d'rover, maar daaraan kon ik geen aandacht meer besteden. Me muis werd voor de allereerste keer afgespeeld en ik voelde hoe ik de eindmeet naderen zou. Ik spande me buikspieren op en steunde me krampachtig tegen de vensterbank. M'n hijgen ging onbewust over in het uitstoten van dierlijke kreetjes. Z'n dochtertje, me vriendinnetje, dacht eerst nog dat ik onwel werd, maar om haar op een dwaalspoor te brengen kon ik alleen nog schreeuwen: Kijk daar eens, wat een grote . . . een opene . . . een o god Jezus nogantoe schuimende ... Ik raakte niet verder meer, een laatste rilling doorliep me. Ik schreeuwde nog iets onverstaanbaars en me geil spoot over z'n hand, in zo grote hoeveelheid dat het bijna een plasje werd aan me voeten. Het leek erop of ik me bepist had. Ik zei het ook tot Leentje. Nu sta ik me hier zomaar te bepissen zonder het te beseffen, zei ik. Hij stuurde Muisje onmiddellijk om de opneemvod en sloeg daarna meteen me kleedje op, om de laatste vlokjes geil te likken die aan me kutje ontvloeiden. En daar Muisje blijkbaar de opneemvod niet vond, haalde hij ook nog de veel te heet geworden fluit uit de broek, en legde me hand erop en deed me trekken, knijpen en slingeren. Het resultaat was er, net het ogenblik dat Muisje weer de kamer betrad. Ze
kon nog netgepast zien hoe ik de zaad-spuitende fluit naar het plasje geil aan onze voeten richtte. Ik liet meteen je paps ook maar es pissen, zei ik. En verder zei ik ook nog: Het was een mooie historische stoet! En met deze woorden verliet ik hen, maar niet voor lang. Me mams woonde met me op een kleine villa, waarvan de tuin paalde aan natuurlijk de tuin van een andere villa. Voor mams bleek het een heel probleem, ze werkte als steno-dactylo in de stad en ze kon niet op de knie van d'r baas zitten n meteen op me letten. Maar problemen zijn er nu eenmaal om niet opgelost te worden, en dus bleef ze liever met de ene hand de blocnote volschrijven en met de andere hand in de gulp van d'r baas wroeten. Hierdoor was ik dan op vrije dagen de hele dag vrij en alleen in huis. Dikwijls dacht ik eraan, maar eens de vader van Muisje op te zoeken, maar dan ontdekte ik dat ook de bewoner der andere villa de hele dag alleen in huis was. Die had gewoon stomweg geluk: ze wijf moest die hele lange hete zomer bij een van haar ziekgeworden moeders. Ik zag hem soms in de tuin rondlopen en voelde dan gek genoeg een rilling tussen me dijen, in en rond me muis, want zo'n mooie vent zag je ook niet alle dagen. En ik bedoel, ik wel maar u niet. Ik was toen reeds fijn twaalf jaar geworden en zou ng ouder worden als ik niet stierf, en kreeg borstjes die reeds groter waren dan eikeltjes, laten we zeggen pruimpjes. Nuja, niet om hoog ermee op te lopen en ze reeds hele tieten te noemen. Maar ja, sommige mannen houden daar nu eenmaal van. Zekere dag was ik me onbewust beginnen strelen, natuurlijk daar tussen me benen, terwijl ik in de struiken gehurkt zat en die mooie vent aangluurde. Hij lijkt wel op Tarzan, dacht ik, me steeds maar inniger strelend op genoemde plaats. Of hij het gemerkt had wist ik niet, maar hij kwam toch op me toe, begon een praatje over koetjes en kalfjes zoals stieren dat gewoon zijn, en wou weten of ik niet bij hem in huis een verfrissing zou genieten, een whisky-sofa of zo. Hij nam me onder me oksels omdat het niet meteen tussen me benen kon, en hief me over de kortgeknipte haag heen. Jezus, en ik droeg weer dat veel te korte en ook veel te lichte kleedje en daaronder niets. Ik hoopte vooral dat hij dit zou opmerken, terwijl hij me veel hoger tilde dan in feite wel nodig was. Binnen in z'n huis kreeg ik me whisky-sofa, in deze zin dat de whisky puur was, met twee blokjes rinkelend ijs, en ik me verder op de sofa neervlijen kon. Ik raakte erdoor bedwelmd n opgewonden, hoe tegenstrijdig dit ook klinken mag. Ik dacht steeds maar: zou ie nu al gemerkt hebben dat ik helemaal geen broekje of zo draag, en me muis in een toestand is die ik niet nader kan verklaren? Me

glas leegdrinkend vlijde ik me in de sofa neer, nu eens met de benen zo en dan weer met de benen anders, doch steeds maar erger, tot ik tenslotte helemaal open en bloot lag. Ik rekte me erbij uit als een jong katje, net of ik niet besefte dat hij hierdoor het jonge kutje van dat jonge katje aangeboden kreeg. Jaja, ik zag hem trillen van opwinding, en erger nog, uit zijn glas morsen, en heerlijker nog, steeds maar aan de gulp duwen om het monster van Loch Ness, dat ik onder z'n lichte zomerbroek de kop zag opsteken, naar beneden te krijgen. Ik glimlachte hem liefjes toe, en zei aanmoedigend hoe graag ik nu een middagdutje had willen doen. En meteen strekte ik als popje-lief popje-zoet de armen naar hem uit. Zelfs in een droom had hij zo iets niet kunnen dromen. Hij dook op de sofa bij me neer, omsloot me in z'n armen, zoende me achter me oortjes en in me hals, en waagde het met van nieuwsgierigheid brandende vingers-nuja, dat branden dan figuurlijk gesproken-over me kleedje te strijken, daar waar het werd opgeduwd door me piepjonge tietjes, die hun kurieuze neusjes opstaken. Ik voelde me huiveren van een zalig gevoelentje, dat opklom van in het diepste van me muis tot boven in de tepeltjes die hij aan het bevingeren was, en die o god steeds maar puntiger werden en zich zo duidelijk zichtbaar toonden in me lichte witte kleedje. In zoete verdoving liet ik maar gaan wat ging. Ik voelde het nattig worden onder aan me kutje, en daar ik ermee bloot zat vreesde ik, dat het in de sofa wel een plasje kon worden. Doch wat kwam het nog erop aan? Me mond hing open van verlangen naar hem, en dat begreep hij best: hij kwam z'n tong naar binnen duwen en een zoet gevecht leveren met me eigen tong, me ondertussen nog wilder en heftiger tegen zich aandrukkend. -Schatje, o liefje, flulsterde hij me toe, al wekenlang loop ik heet naar jou, en nu ben je hier, op me eigen sofa, in me eigen armen. Hij streelde ook nog, vertederd, wat daar zo nat was geworden. Met een blosje op de wangen verwittigde ik: Je gaat je vuil maken. Hij lachte en zoende me maar, en streelde me maar verder. Ik begreep zelf niet hoe ik het aandurfde, doch van mijn kant streelde ik hem over de lichte zomer-broek, waar ik Loch Ness had zien zwellen. Knoopje na knoopje maakte ik los en de gulp openrukkend voelde ik het voorhistorisch monster naar buiten wippen. Dat was teveel voor me. Behendig maakte ik me uit de omarming los en gleed uit de sofa, om me bij de hoog opgerichte piek neer te zetten. Ik opende de broek helemaal en bekeek en betastte alles met de grootste aandacht. Nou, dat was dan dat! Want van vergelijking gesproken, nooit had ik er een gezien die zo mooi zongebruind en zo fier opgericht stond. Met bonzend hartje legde ik me terug naast hem neer, me mond naar hem toegewend en de lippen geopend. Terwijl hij opnieuw een steekspel met me tong begon, overgreep ik in de open broek alle schatten waarmee ik reeds kennis had gemaakt Dit is een kloot en dit is de andere kloot, voelde ik. Hij wou weten of ik met hem naar bed durfde te gaan, om daar zo blootjes als maar kon naast elkaar te liggen, en me zoentjes te geven overal waar ik het maar wou. Nou, daar had ik bevestigend kunnen op antwoorden, maar ik duwde hem alleen maar me eigen tong opnieuw in de mond. En daar we toch heel alleen in dit huis waren, en noch God noch moeder te vrezen hadden, sprong ik uit de sofa en ontdeed ik me van me witte kleedje -het enige wat ik trouwens droeg-en wierp hem dit plagend over het hoofd. Ik sta hier reeds bloot en nog bloter, en je ziet het niet! lachte ik hem uit. Nee, hij zag het niet, maar hij kon me toch overgrabbelen of het wel waarheid was. Ik
werd er zo raar van-heet, is het ware woord -dat ik me kleedje over z'n hoofd vandaan haalde en het ver in de hoek gooide. En terwijl hij handen tekort kwam om alles vast te nemen wat hij zag, zei ik gauw maar zlf: Kom, laat ons dan toch naar bed gaan! Ik liep voorop, de trap op, en liet op elke trede best me kontje zien. Eigenlijk kroop ik naar boven, op handen en voeten, als een naakt en toen twaalfjarig diertje. Hij likte ondertussen me gatje. Hij likte bij elke hogere trede wat dieper, en nu reeds tussen de geopende benen me muis, die ik voelde kittelen en kittelen, o zo diep, dat het misschien wel ergens de rand van me gelukzalig zieltje bereikte. Ja, het jeukte en kittelde en kriewelde daar zo erg, dat ik haast in hemelse zaligheid bezwijmde, daar op de trap zelf. Zo was nog nimmer me kutje afgelikt. Maar we raakten dan toch zonder ongelukken boven. Op de slaapkamer sloten we voor alle veiligheid en vuiligheid de deur af, want je kan nooit weten. Daar kleedde ook hij zich helemaal uit, als een naakte God, en toen ik z'n wiebel zoende stond die te trillen van aandoening. Frits, want zo heette buurman, legde me in bed neer en kroop naast me. En daar fluisterde hij me toe: Nu ben je m'n eigen kleine vrouwtje, m'n eigen lieve mooie hoertje waar ik zo heet naar loop. Nou, zei ik, dat moet dan bij mij wel wederkerig zijn, want het nat loopt z uit me kutje weg. Hij zoende me wild en gaf over het heetlopen allerlei zogezegde wetenschappelijke uitleg. Hoe we inderdaad allebei hittig naar elkaar liepen, zoals het een getrouwde man en een piepjong meisje betaamt,

en hoe we nu ook konden overspel plegen zoals het moest: met op elkaar te kruipen. Maar, zei hij, daarvoor is het voor jou nog een heel klein ietsje te vroeg . . . volgend jaar kruipen we elke dag op elkaar, twee of drie keer na elkaar als het mot. Die eerste nooitvergeten dag met Frits had ik me alleen over hem neer te zetten, met me natte kutje over z'n mond. Hij vond het zo'n prachtdingetje, dat hij het vergeleek aan een bloem uit de tuin, ik weet niet meer welke, maar vast en zeker de mooiste. Gehurkt boven hem, keek ik na of het echt iets van een bloem kon weghebben. Nou, zei ik nadenkend, misschien dan een frivooltje, alhoewel het toch meer ruikt naar een mosseltje. Hij likte me frivooltje van een mosseltje, intens ervan genietend, dat voelde ik wel. Meteen streelde hij me ook nog met beide handen overal en over alles, nu eens me tietjes-hee, daar staken de tepeltjes weer op! -dan afdalend naar de volle maan van me kontje en schroomvallig me strontholletje bevingerend. Het raakte binnen in me alsmaar in opgewonder toestand-de toestand is opnieuw gespannen, zegt men dan in de nieuwsberichten-en ik voelde dat iets gebeuren zou, iets nog veel erger dan het kleine plasje in de sofa. Maar vort, verdomme nog an toe! Ik spande alle spieren van me buikje om het nog wat tegen te houden, maar meteen schreeuwde ik reeds tegen wil en dank: Hou d'rmee op, want . . . want . . . En omdat ik voelde dat het er nu was, schreeuwde ik een heel erge vloek uit, een die ik anders alleen maar durfde te zeggen als ik heel alleen in huis was, en die ik nu luidkeels d'ruit gooide. Het kon me godverdomme-nogantoe geen barst meer schelen, ik wrong en wreef me opene muis tegen z'n geertig likkende mond aan, vloekte nog eenmaal hemeltergend en spoot meteen al me geil, dat hij zo lekker vond, uit me mossel weg. Het stroomde zo over z'n gelaat, een fontein van geil, waarvan hij dronk of het een whisky-pruime-sap was. Ik verloor het bewustzijn erbij, of je het geloven wilt of niet. Toen ik daarna weer de lome ogen opsloeg, zalig en godverdoemd gelukkig, zag ik me in z'n armen liggen en voelde ik me nog steeds gezoend en gelikt, op en in de mond, achter en in de oren, en aan me piepjonge tieten waarvan de tepeltjes maar hard blven, straks zag mams het vanavond nog! De hele middag bleven we in bed liggen, elkaar zoenend, elkaar strelend, terwijl hij alsmaar herhaalde dat ik nu zijn eigen kleine vrouwtje was, de enige ter wereld waarvoor z'n fluit nog wou stijf-staan. Toch bleef liet bij dat stijfstaan, zonder iets mr, die eerste namiddag in bed. De volgende ochtend was mams nauwelijks het huis uit, of ik stond alweer aan de kortgeknipte haag om me door hem te laten ophijsen en opeisen. Eerst bleven we nog wat in de sofa liggen en gaven we alles aan elkaar bloot, zomaar, als lul die zich in de kaarten laten kijken. Ik lag in de ene hoek, benen open, me hete muisje naar hem toe. Hij gewoon zonder broek, de stijve lans opwaarts gericht, trillend van liefde. Hij vertelde me hoe heet hij de hele nacht naar me had gelegen. Me fluit stond de hele nacht stijf voor jou, kleine schat! bekende hij. Ik heb in bed me fluit moeten afspelen, denkend aan je geilspuitend kutje. Wat hem vooral zo opgewonden had gemaakt-wist hij ook nog te zeggen-was dat godslasterend vloeken in me heetheid, terwijl ik me geil was beginnen spuiten. Zwijg d'rover, zei ik, ik voel me zo beschaamd worden tussen me benen, omdat ik me zo smerig liet gaan en begon te vloeken of ik met me muis open naar de hel reed. Hij hoorde me begeesterd aan. Je mot het verdomme straks weer doen, als we in bed liggen, zei hij, en nog vuiler, alsof je met je
mosseltje open niet naar de hel maar naar de hemel rijdt. Wel, we konden echt niet meer in de sofa blijven liggen. Ik kroop weer op handen en voeten de trap op, me kontje opgestoken. Maar als we in bed lagen dacht ik eraan, dat ik toch nog eerst pipi had hoeven te doen. Ik bekende het, met een schaamteblosje rond me muis. Ochkom, zei hij, zeik dan hier maar in bed, vaag je mooie lieve kut aan alles en zeik eens lekker het bed vol. En wat zal je vrouw dan zeggen? wou ik weten. Ze komt pas weken later, zei hij, en daarbij, ik vaag me kloten aan dat wijf, je mot ook het bed natzeiken vr d'r komst en dan kan ze d'r maar inliggen. Ik zette me op me hurken neer in het bed, me muis naar hem toe. Het lukte me haast niet, van puur opwinding dit te maggen mogen doen. Ik was verplicht met me muis te duwen en alsmaar te denken: Nou zit ik hier met me zeikmuis bloot in bed van een getrouwd man! Toen was de straal er, een fontein van hete zeik die ik uit me pissemuis op de lakens spoot. Hij lag bij God te beven van aandoening. O schatje, zei hij, weet je dat het de eerste keer in me leven is, dat ik een lief klein hoertje van twaalf jaar d'r kutje zie leegzeiken? En meteen zei hij ook nog: Ik zou z van je hete pis kunnen drinken. En jawel hoor! hij hield de handen in de straal en wat hij opgevangen had dronk hij op, alsof het twaalfjarige jonge klare was. Ik loop heet naar alles van jou, bekende hij, naar je speeksel, je geil, je zeik, je stront . . . het komt alles uit je goddelijk en aan mij beloofde lijfje, dat overvloeit van suiker en honing. Als ik uitgezeikt was en nog een paar laatste druppels van me muisje wou schudden, slurpte hij die zorgvuldig op. Daarna likte hij verder, verder . . . En weer werd het zoals de dag voordien, weer werd ik razendheet zoals men dat wetenschappelijk noemt. Ik opende me mosseltje helemaal, wrong en draaide en keerde me in alle bochten, schartte om me heen in de lakens, kromde de tenen en moest het opnieuw uitschreeuwen. Ik ga weer met me geile vloeken uitpakken! schreeuwde ik uitdagend. Vloek d'r godverdomme op los, me schatje! moedigde hij me aan. En me muis opensperrend stroomde me geil, op de eigenste plaats waar ik al gezeikt had, en in een laatste vervoering riep ik hoog en luid . . . Maar nee, dat herhaal ik vandaag niet. Ik lag daarna nog een hele poos genotvol te hijgen, met me hand me krampachtig aan zijn stijve lul vasthoudend. En juist dat laatste deed me d'raan denken-voor zover ik nog denken kon-dat ook met hem eindelijk es wat moest gebeuren. Met die harde en hete deurklopper in me handje fleemde ik: Mag ik nou ook es zien hoe het met jou gebeurt? Me lieve schat, zei hij opgetogen, ik zal voor jou me lul aftrekken, want me zaad mag alleen nog voor jou en niemand anders spuiten. Hij demonstreerde me hoe hij de vorige avond met z'n fluit had gespeeld, en d'rbij gedacht had dat die niet in z'n hand maar in me kutje zat en dat hij me neukte. Ik legde me d'r zo dicht mogelijk bij neer, me kontje omhoog, om maar niets van het programma te moeten missen. Ik zag hem de stijve stok omslulten, zodat z'n vingers bij het heen en weer trekken even haperden aan de rand van de dikgezwollen kop. Ik voelde hoe hij ondertussen de andere hand op me hoog opgestoken kontje legde, met de vinger in de plooi gleed en me strontholletje zocht. Hij omsloot de staf steeds vaster en snokte eraan als een door God bezetene. Hij begon d'rbij te vloeken zoals ik daarnet. Z'n vinger drong me strontholletje binnen, terwijl hij verward schreeuwde: O moedermaagd, o kleine schat, ik ga schieten, ik schiet me zaad voor jou, voor jou alleen, me kleine lieve hoer . . . Ach, het begon in me eigen muis weer ondraaglijk te kittelen, alsof d'r honderd
mieren in rondkropen, vooral omdat ik d'r bij bedenken ging: Nu ligt hier een man, en een getrouwde dan nog, voor me z'n fluit af te trekken. Ik zag hoe bij een laatste schreeuw van hem het zaad hoog opspoot, hoe daarna nog meerdere vlokken volgden, tot hij uiteindelijk helemaal leeggestroomd leek. Ik streek met me vinger over de laatste resten die uit dt fluit navloeiden, en proefde d'rvan. Hij stak ondertussen z'n tong in me strontholletje en likte het uit. Verzadigd en gelukkig als Adam en Evaatje lagen we naast elkaar. Met me mond aan z'n oor flulsterde ik hem toe: Nou heb ik je zaad, dat je voor je wijf had moeten sparen, op me tong geproefd. Hij zoende me, lang, lief, teder. En ik proefde in je holletje je stront, bekende hij. We bleven nog in elkaars armen liggen, de hele namiddag, vertellend hoelang we reeds heet naar elkaar liepen, en de opwindendste woorden zoekend om dit te om-schrijven.

Je gaat het niet geloven, maar stilaan naderde ik me dertiende jaar. Af en toe, soms eens op een goede vrijdag, bracht ik voor de afwisseling bezoek aan Leentje, wier vader me als allereerste een stijve lul had laten bewonderen, en zelfs erop laten bijten had. Maar zekere dag beleefde ik daar een heel ander soort avontuurtje, als ik dit woord mag gebruiken. Met Leentje had ik me op d'r slaapkamer opgesloten, lagen we samen in bed en speelden we elk de eigen muis af, om te zien wie de grootste plas geil kon maken. Ik vertelde ondertussen, op eeuwig d'rover zwijgen, de belevenissen met me buurman. Zwijg d'rover, zei ze bij wijze van spreken, ik kan je iets ng knalgekker tonen! Het bleek een van die boeken te zijn, je weet wel, die ze toevallig na lang zoeken op de kamer van vader had gevonden, en waarin bij verhalen van je welste ook nog allerlei onvoorstelbare prenten stonden. Kijk me deze es even grondig aan! zei ze. Het bleek een meisje te zijn dat zich door een aap liet doen. Ze stond wat gebogen, de benen open, en Bonzo achter haar aan, met de apefluit in d'r meis-jeskut. Terwijl ze de prent toonde en de wijsvinger strekte naar de veelzeggende apekloten, die tussen de geopende dijen van Lisette, of hoe ze dan heten mocht, in hun enorm pak-van-twee zichtbaar waren . . . terwijl dan, gloeiden haar ogen van een innerlijk vuurtje en kleurde de felle blos van een roodgestookt kacheltje d'r wangen. Ze wreef zich de kut en in zalige vervoering bekende ze, als in de biechtstoel: Ik doe het ook . . . met de hond. Wel, dat was dan een bekentenis! Ik wou het meteen zien gebeuren en riep Medor de slaapkamer in. Voor alle vuiligheid sloten we flink de deur af, want je weet nooit of iemand van de dierenbescherming langskomt. Leentje streelde eerst de hond nog wat, daar waar hij het blijkbaar het liefst had en ook nog bijna aan een man geleek. Ondertussen flulsterde ze hem allerlei liefs toe, echt als een dame van goeden huize die heetloopt naar de tuinman.

Daarna liet ze de tuinman-ach, wat zeg ik, Medor-d'r kutje likken. Hijgend van verlangen gooide ze zich om, het hoofd op de armen, de kont omhoog. Nog even kwam die lieve Medor likken, en toen beklom hij haar als een echte souteneur, of hoe ze betaalde pastoors ook mogen noemen. 1 Je mag d'rvan zeggen wat je wil, maar ze had het echt naar d'r zin. Ze wierp zich niet eens weg als het tussen de poten van Medor naar z'n laatste benen liep, en ze voelen kon wat gebeuren zou. Ze liet hem een heet vochtig straaltje naar binnen schieten.

Ik was nu goed en wel dertien geworden, en het leek me de tijd me te gedragen zoals het een volwassen meisje betaamt. Ik zocht weer buurman op, in de villa naast de onze, met wie ik nog steeds elke vrije namiddag in bed kroop. Z'n wijf had hij definitief buitengeschopt, haar naroepend dat hij geen ouwe wijven van reeds bijna veertig jaar meer naaien wou. Van de brug af gezien heeft het langer dan een hele lange hete zomer geduurd, en steeds opnieuw bedachten we andere vuiligheidjes, die ons nog heter dan Sint-Antonius op z'n varken maakten. Omdat het play-time voor me zou worden leerde hij me roken en drinken, soms kapte ik zoveel whisky-sofa naar binnen, dat ik wankelend van hier naar daar hotste en tegen de muur en een bloe-menvaas omver liep. O ik voelde me zo heerlijk hippie, als ik daar naakt en zat en heet mocht rondlopen. Bij mams kon dat nooit eens. Als ik te zeiken had, deed ik het waar ik stond of liep. Want dat was juist het fijne, me om niets meer hoeven te schamen of te bekommeren. Eens stond ik bovenaan de trap en zeikte zo naar beneden, de benen open, de buik vooruit, dat het als de waterval van Fontainebeau -in het Nederlands Mooifontein-de trappen afstroomde. Hij volgde het goede voorbeeld en liep al zeikend in huis rond. Hij begon reeds aan deur der slaapkamer en eindigde in bed. Of ik nam z'n fluit in handen als we reeds in bed lagen, en zei: Je vergat te zeiken, onbeleefderik, doe het nu meteen! Ik richtte dan z'n spuitende lans opwaarts om het als warme regen in de zomer te voelen neerdalen. Soms schreef ik met z'n zeikende fluit me naam: Mieke Maaike. Het lukte niet altijd hem die voluit te laten pissen, en de puntjes op de i's kreeg ik er nooit bij zoals het hoorde. Een andere keer lagen we in bed, hij op de rug en ik met gespreide benen over hem gehurkt, en terwijl ik me hete straal pis over de kloten liet stromen, richtte hij de zeikende fluit naar me kut. De stralen kruisten elkaar als degens. Soms schoot ik twee keer na mekaar me geil. Het moest er al uit, het leek me of ik tot aan me tieten vol geil zat. En dan, zekere namiddag die niet was als een andere, liep ik zo heet en zo dronken als wat. Ik had reeds op een nog vergeten foto van z'n wijf gezeikt, uitroepend: Kom godverdomme terug, rotteef, dat ik echt in je smoel kan zeiken. En had ik twee keer me geil laten wegstromen, eens in z'n mond terwijl hij me aan het aflikken was, en een tweede keer over z'n kloten, nadat ik met de kop van z'n fluit me clitoris had afgespeeld. Maar nog steeds droomde ik van de Herberg Van Het Zesde Genot. De dringende behoefte daaraan werd steeds dringender dan ik ze ooit behoefd had. Het kriewelde me diep binnen in me kut, achter me bloemetje, alsof daar nog steeds mieren rondkropen-termieren, zoals ze dat in Afrika noemen-en die
met een of ander stomp voorwerp, en liefst het zijne daar, moesten dood-geduwd. Als hij met de tong in me muis zat, schreeuwde ik steeds: Dieper, dieper godverdomme ! Maar wat of hij ook z'n best deed, de tong bereikte niet het termierennest, ginder bij me bloemetje dat eiste om geplukt te worden. Met nog gloeiende kut liep ik op het open raam toe, en boog me naar buiten. Van daaruit zag ik nog het stukje voortuin met de kortgeschoren haag, een wandelpad waar mensen langsliepen, en daarachter de laan met voorbijrijdende wagens. Naakt en heet hing ik diep voorover op het lage kozijn -ik bedoel het raamkozijn-en wist dat me hele kont opstak en hij tussen de gespreide benen een opene en van verlangen smakkende muis moest zien, een muis wie het geertewater z uit de mond vloeide. Ik wenkte hem, om eveneens wat naar de straat te kijken. Je schoot nog niet, zei ik, kom bij me aan het raam, ik zal je fluit afspelen dat je zaad z de laan invliegt, tot in de bloeze van het wijf dat ginder komt aanwandelen. Met dat stijfgezwollen tuig kwam hij achter me aanstaan. Hij streek me de gloeiendhete tepels, schoof zich nog dichter tegen me aan, z'n gloeiende staaf trillend tussen me dijen, tegen me hongerige muis aan. Alsof ik daarbuiten op de laan alles wou aanschouwen, boog ik me nog dieper, draaide en wendde me billen, tot ik eindelijk de kop van z'n brandende lul tegen me geopende kut aanvoelde. Ze piepte godverdomme van blijdschap. Ik duwde traag maar onophoudend met me kont achterwaarts, in de hoop dat hij van zijn kant wat vooruit zou duwen. Het duurde een hele poos, dit spelletje van worst en muis, want al begreep hij best wat ik verlangde, hij aarzelde toch nog. Mens, durf te neuken! zei ik hem. Ik zong ook nog een schunnig straatliedje, iets van 'Mieke zat op d'r naaimachien, d'r naaimachien'. En dan schreeuwde ik zo luld ik kon, zodat het over de stille laan weerglamde: Duw dan toch je mooie smeerlap naar binnen! Hoe kon hij nog weerstaan aan iets dat geen weerstand wou? Hij duwde, tot de kop van de fluit helemaal in de mond van me steeds verder opengaande muis zat. Het spande daar zo lekkertjes, dat we verder onbeweeglijk bleven. Bijna een uur lang stonden we aan het open raam, naar de laan kijkend, schreeuwend, vloekend, schunnigheden roepend, met de kop van z'n hete lul onbeweeglijk in de opening van me kut. Vraag me niet wat ik daar allemaal naar de wijde wereld uit me hete kut sloeg, maar nimmer vergeet ik het ogenblik waarop een dame met haar hondje langswandelde. Ik schreeuwde luld naar haar: Kijk eens hoe ik hier sta, godverdomme, met de fluit van een getrouwde man in me dertienjarige kut, hij steekt me mosseltje open met de kop van z'n lul. Het wond hem niet te beschrijven op, zodat ook hij steeds lulder schunnigheden riep. Ik voelde me schuimen toen hij schreeuwde: Ja, kijk maar toe, ouwe hoer, in plaats van op me wijf te kruipen sta ik hier met me hete lul in een kutje van dertien jaar. O godverdomme heilige maagd, straks schiet ik, straks schiet ik al me zaad in 'n kut van dertien. De geil liep me de dijen af. Het niet meer uithoudend liet ik me hand zakken, om in lange halen me clitoris te strijken, die we op school gewoon onze dief noemden. De hitte van me oventje moest zo hevig zijn, dat hij uiteindelijk zomaar uit zich zelf schoot, terwijl hij onbeweeglijk in me spannende en nijpende kut stond. Hij vloekte, gilde, stamelde. En schietend schreeuwde hij: Ik sta hier godverdomme een kindje van dertien vol te schieten, mensen, kijk even toch toe! Ook ik gilde het uit van genot, terwijl ik me laatste geil liet vloeien en meteen het warme zaad van hem in me kutje voelde
spuiten. O nooit meer gesmaakte zaligheid van dat Aards Paradijs der eerste schattige zonde.

Met wat goeie wil kon ik me bijna een veertienjarige noemen, en samen met een jonger buurmeisje waren we met een vakantiekolonie aan zee. Meestal maakten we ons van de anderen los, om in de duinen te zonnen. Ik droeg een schattig bikinie'tje,

waarin me bijna veertienjarige tieten al mooi tot hun recht kwamen. Achter me zonnebril naar het strand kijkend, ontdekte ik een heer die op deze eenzame plek nog even in zee wou baden, om daarna naar ons verscholen plekje op te klimmen. Hij wou van me weten, of hij zich op ons zeiltje kon neerzetten om zich te drogen. En zonder antwoord af te wachten ontdeed hij zich reeds van het zwembroekje, en zich droogwrijvend droeg hij zorg ervoor dat we volle aanblik kregen op z'n wapen. Ik noem het dit keer speciaal een wapen, omdat ik achteraf hoorde dat hij een lultenant-kolonel op rust en in z'n blote was. Ik keek genteresseerd naar dit geheim wapen, maar voelde me toch een ietsje verlegen worden om dat kind naast me. Je weet nooit, die lopen zo vlug wat verklappen aan mams, en vertellen dan honderduit over de wapenschouw die ze bijgewoond hebben. Maar ja, ik lag daar nu eenmaal eveneens op het zeiltje en moest het buurkind maar d'rbij nemen. Achter me zonnebril merkte ik, dat het broekje van me bikinietje wat tussen me dijen opgerold was geraakt, bijna niet breder dan een koordje, en dat heel wat van me schaamhaartjes en misschien nog iets mr naar buiten krulden. En omdat ik het hem helemaal niet verbergen wou, vlijde hij zich in z'n ganse lultenant-kolonelsnaaktheid naast me neer. Hij beloofde me wat, een sieraad uit glas en prullen, als ik met hem meewou naar z'n villa verderop. Kom, je zusje zal wel niets verklappen, drong hij aan. Ze krijgt ten andere ook al een mooi waardeloos geschenk. Z'n wagen bleek op het pad achter het duin te staan en zo bloot als je watjes, met fluit en al, zette hij zich achter het stuur neer. Hij greep me handje en legde die niet op de stang voor de versnelling, maar op deze van de voortplanting, en reed zo door. Hij vertelde me, dat het hem een fel ophitsend gevoel schonk, zomaar naakt in z'n wagen over de weg te snellen, met een lief kindje naast zich dat z'n fluit beroerde. Ook buurmeisje hing over de achterbank toe te kijken, en dat wond me ook al op. Het was voor die een fijn lesje seksuele opvoeding, zoals ze die nooit op school zou krijgen. De generaalkolonel wist haast niet meer waar z'n villa ergens was, of hoe hij d'r moest heenrijden. Ergens kreeg hij bijna een wijf onder de wielen. Hij stopte om het kreng nog allerlei verwijten naar het hoofd te slingeren. Ouwehoer! schreeuwde hij, kun je de weg niet vrijlaten voor een generaal, die zich voor Gott und Vaterland de fluit laat afspelen? Aan de villa reed hij het openstaande hek binnen en bracht ons zonder omwegen naar de slaapkamer.

Als militair wist hij best uit de theorieboekjes: de beste verdediging is de aanval. De ouwe meid, die het klappen van z'n zweep kende, bracht allerlei dat kind-vrouwtjes bekoren kon, drankpralines en zo. Het werden steeds minder pralines en steeds meer drank, want het lag in z'n bedoeling ons allebei zo stiepelzat te maken als dochtertjes van Zwitsers. Hij schonk me een groot glas whisky in, waarna hij me vlug en handig van me bikinietje ontdeed, om me als jong naakt diertje te kunnen bewonderen. Ook me kleinere buurmeisje liet hij overmatig drinken om haar overmatig te kunnen uitkleden, iets waarmee hij helemaal geen moeite had, want als pas tienjarige droeg ze slechts een mono-kinietje. Als ik me groot glas vodka ophad-nouja, ik dacht dat hij whisky had geschonken, maar het bleek achteraf vodka-lag ik daar wat te zwijmelen achter me zonnebril en wierp hij me op bed neer, greep in elke hand een tietje-die al heel wat tiet werden-kneep ze, wreef de tepels en hing meteen met de mond aan me kutje. Smaakt het reeds naar vodka? wou ik weten. Bedwelmd door het water waarin de moejiks hun ziel wassen, raakte ik ook nog hittig door het likken aan me kut. Ik spreidde me open en gaf volle toegang. Het bracht ons in vervoering, vooral omdat me buurmeisje lag toe te kijken. Hij nodigde het lieve kind uit, eveneens bij ons op bed plaats te nemen en haar kleine pissemuisje te laten bewonderen. Hij liet bij me een tiet los, om de hand te leggen op dat pissemuisje van buurmeisje. Greetje heette ze, niet het pissemuisje maar het kind zelf. Knijpend hier en knijpend daar, drong hij met forse stoot me grotje binnen. Ik slaakte een hoog gilletje, maar te erg bedwelmd door de vodka liet ik maar doen. Je zet de fles . . . hik . . . aan de verkeerde mond ! lalde ik. Hij naaide zo hard hij kon, woedend omdat ik z'n lul voor de whisky-bottle hield. Tot geil schieten kwam het helaas niet bij me, maar wel tot braken. Het teveel liep me z weer uit de mond. Nou, hij kreeg het toch liever uit de bar dan uit me maagje. Hij werd er steeds woedender om, kneep me in de tieten als een echt binnenhuis-sadistje, rukte aan me tepeltjes en gaf me klappen, steeds maar z'n wapen in me heen en weer drijvend. Het leek erop of hij te paard over de slagvelden van Waterloo reed. Hij schreeuwde ook nog het beroemde woord van Cambronne, als u zich herinnert. Merde, merde! riep hij alsmaar uit, me neukend en klappen gevend. Terwijl het zaad reeds naar de kop van z'n roede steeg, werd hem een nog mooiere gedachte ingegeven: ook me buurmeisje klappen toe te dienen. Op de slagvelden steekt het immers niet zo nauw. Hij haalde de fluit uit me weg, trok de benen van Greetje open en stootte daar met de lans toe. Het lukte hem niet, en opnieuw kwam Cambronne eraan te pas. Zich zelf aanmoedigend riep hij me toe: Kijk, smerige dronken teef, kleine zatte smeerlap, ik ga je zusje verkrachten. Geen zusje . . . hik! lalde ik. Ze is . . . hik . . . me buurmeisje en gaat het verklappen aan d'r mams. Hij keerde dan maar terug tot me eigen schaapstalletje, en z'n lul steeds maar dieper in me kutje stampend en me buurmeisje rammel gevend, won hij tenslotte de slag van Waterloo. Z'n zaad stroomde in gulpen naar binnen. Hij brieste van genot, als het paard van Wellington. Graag wou ik me verdere avonturen in vertrouwen meedelen aan Leentje, die door d'r vader Muisje werd genoemd, maar omdat die vader niet thuis was liep ik naar me andere vriendinnetje toe, die Marleentje heette en een broer had. Toen ik daar aanbelde trof ik het: ze was niet thuis maar op boodschap zoals men dat noemt, en werd ontvangen door d'r broer, een lieve zestienjarige jongen. Voor
andere meisjes moet hij heel opwindend geweest zijn, maar je kent me, ik kreeg het liefst de fluit van getrouwde mannen in me kut. Toch wou ik het kereltje eens heet krijgen naar me spelonk der Zesde Heerlijkheid, en hiervoor liet ik me in een zetel neer, me benen steeds hoger kruisend. Haast als in een stripverhaal kon hij telkens wat meer opvangen van me door gehuwde mannen zozeer begeerde en reeds dikbetaalde stalletje van Bethlehem. Tenslotte lag ik dan zo achteloos neer, met me knie hoog opgestoken tegen me kin, dat hij volle aanblik had op me wijdgeopende dijen en het doorschijnend nylonbroekje-een geschenk van me buurman, meneer Uytdegulpe-dat met strikjes en lintjes niets van me kut verborg, maar de bedoeling had ze zo aanlokkelijk mogelijk te omlijsten. Men noemde dit toen een hoerebroekje, omdat ze een wijde split had, met de reeds beschreven kantjes en bloemetjes omzoomd. Ja, hierdoor leek me muis wel een mooi versierd feestkaartje, Kut-tige Verjaardag!' Achteloos, alsof ik niet wist dat hij dit alles met de ogen verslond, trok ik met me vinger de kanten gulp van me z.g.- zogenaamde-hoerebroekje open en wreef ik traag, ook al als onbewust, over me hele blootgekomen muis. Ik streelde me daar traagjes, tot de schaamlippen openstonden en hij ook nog de ingang van me roze grotje kon zien, als hij daar belangstelling voor hebben zou. En ja,

hoor. Hij was hoogrood in het gelaat geworden en wist duidelijk merkbaar niet meer, wat hij daar tussen de eigen benen had. Hij waagde het, zich op de knien bij me neer te laten, dit dan met nog een of ander smoesje-z'n schoenveter dicht te strikken of een gevallen potlood op te rapen, je hebt dit zlf wel reeds bedacht-en waardoor hij dan met uitpuilende ogen tussen me open dijen kon terechtkomen. Daar keek hij zich verloren uit. Met de keel haast dichtgeschroefd, zodat ik het nauwelijks horen maar wel begrijpen kon, durfde hij me vragen 'ze' even te mogen aanraken. En met 'ze' bedoelde hij het klaasgeschenk voor grote jongens, dat daar in de reeds geopende verpakking van strikjes en nylon in me uitstalraampje te verlangen lag. Ik weigerde het, alleen maar om hem nog wat meer op te winden. Maar wel stond ik toe, ze van nog meer nabij te bekijken, haast met de neus erop, zodat hij de geur van mosseltjes en zeewier opsnuiven kon. Dicht tegen z'n neus aan speelde ik me verder af, de grot helemaal opensperrend. Graag had ik toen ook nog gespoten, z'n hele aangezicht vol. Maar dit moest dan toch eens een andere keer gebeuren, want me vriendinnetje, z'n zusje, keerde een ietsje te vlug terug. Ze keek het tafereel van Watteau, of een andere schilder van zo iets, nogal schaamtevol aan. Vooral omdat d'r eigen broer zo vlakbij me bijna schietende muis hing. Ik wierp me lachend neer, rukte me hoerebroekje open zover ik kon, en zei: Heb je het dan nooit es zlf gedaan, terwijl je broertje het zag? Moest ik 'n broertje hebben zoals de jouwe, ik overstroomde hem elke dag met me geil. En me eigen muis ongemoeid latend trok ik Greetje neer in de zetel en opende haar de benen. Herejee, we schrokken ons een aap, want daar was zelfs geen broekje weg te trekken, ze liep met d'r kut zo bloot als noem maar op. Ik greep meteen naar d'r jonge mossel, waarrond mooie krulhaar-tjes aan het groeien waren. Ondanks veel protest en nutteloos benengespartel, wreef ik d'r muis tot die heet genoeg was om zelfs aan meneer pastoor geen weerstand meer te bieden. Dan nodigde ik d'r broer uit, Herbert als ik me niet vergis, tot het belikken der kut van z'n zusje. Kom nou, waarop wacht je? wou ik weten . . . D'r kutje is even mooi en nog een ietsje lekkerder dan het mijne, het smaakt naar gin-vis met honing, als je dat reeds geproefd mocht hebben. Ik liet hem ons beider kutjes aan elkaar vergelijken, en omdat ze inderdaad haast tweelingkutjes leken legde hij de beschaamde lippen tegen de schaamlippen van z'n zusje aan. Terwijl hij daaraan alle aandacht besteedde, knielde ik bij hem neer en opende hem de gulp. Nauwelijks waren de knoopjes los, of een prachtige jonge en stijve lul sprong met veerkracht als een duiveltje uit een kastje naar buiten. Ik streelde en zoende hem daar, tot hij paps en mams maar niet z'n zusje vergat. Als ik merkte dat hij tot alles in staat durfde te zijn, smeekte ik zusjelief: Leg je neer op je knien, met je kont omhoog, dan kunnen we fijner je grot-je likken en aan de clicclactoris spelen. Graag voldeed ze aan dit verzoek, vooral omdat ze niet besefte dat ik heel wat anders had bedacht dat niet in de dienst des Heren wordt gezongen. Ze lag nog maar net met de kont omhoog, of ik speelde alweer met me hand aan de dinges van broertje. Ik bracht de gloeiende staaf tegen de gloeiende plaats aan, en hopsa! gaf hem een duwtje. Zusje voelde wel dat haar spelonkje plots bewoond was, en gauw wou ze zich nog op eigen stellingen terugtrekken, vooral zo diep beschaamden diep is nu eens het juiste woord-omdat ze de lul van d'r eigen broertje in d'r eigen kutje kreeg, stel je voor, wat moest dominee daarvan zeggen. Ik belette echter de
terugtrekkende beweging, als een korporaal die het slagveld meester is. Met me linkerhand het stijfstaand diefje van zus bewerkend, streelde ik met de andere hand de lieve kloten van d'r broer. Jammer, dat ik geen derde hand bezat, voor me eigen in brand staande kut. Broer en zus bereikten de zevende hemel der bloedschande, en om me schurkenstreekje volkomen te zien slagen, hield ik even op met het kutje te strelen en kneep ik zachtjes in de kloten. De lieve jongen, Herbert dus, raakte erbij in ekstase en begon kreunend te spuiten. Hem verder de mooie leegstromende zak strelend, wreef ik ook nog zachtjes het diefje van me vriendinnetje-o wat had ik de handen vol-zodat die op d'r beurt begon te sidderen en te stamelen, terwijl ze de hele kut vol-kreeg van d'r broer. Lekker is een fluit lang, besloot ik.

Stilaan werd ik ouder en ouder, ach bijna reeds vijftien. Soms dacht ik nog eens terug aan de man die me de allereerste keer een fluit had laten bewonderen, de vader van Leentje bedoel ik. Daarom zocht ik af en toe Muisje, zoals ze genoemd werd, nog eens op. We klommen die dag niet naar boven, naar d'r slaapkamertje, maar bleven in de living en nestelden ons allebei elk in een hoek van de lig-zetel. Voor het fatsoen droegen we nog ons kleedje, maar gemaks- en plezierigheidshalve hadden we alle ondergoed en broekje uitgespeeld. We lazen in de boekjes uit de slaapkamer van d'r 81 paps en nu en dan keken we naar eikaars mosseltje, dat open en bloot lag. Deze van Leentje stond reeds wijd opengesperd. Wat vocht liep eruit weg, zacht-vloeiend naar het strontholletje toe, en vormde stilaan op de bloemetjesstof onder haar roze kont een plasje. Bij me was het haast even erg of nog erger. We keken onze ogen en ons kutje open op de schunnige platen, en soms lazen we elkaar ook nog een passende passage voor. Met deze fraaie smeerlapperijen onder ogen, kon ik me godstamebij niet wachten met me vinger me eigen muis te wrijven en de gezwollen clotorisdief te bewerken. Je gaat het niet geloven, maar dat moment kwam d'r paps vrij onverwacht de living binnen. We dachten dat hij naar Westberlijn of zo was, maar nee hoor. Muisje sloot toen even de benen, want je paps blijft toch je paps, maar ik vaagde d'r me kut aan en bleef gewoon liggen en gewoon verder lezen en me muis strelen. Bah, hij liet toch ook steeds maar z'n lul bewonderen, betasten en bebijten zelfs. Andere paps zouden ons, meisjes, misschien uitgekafferd hebben omdat we z'n boeken van de slaapkamer gehaald hadden. Maar hij greep integendeel weer naar het lage voetbankje, waarop hij zich neerzette onder onze opgeschoven rokjes, om van zo dicht mogelijk me druipgrotje aan te staren. Vrij spoedig bleek hij t zeer aangegrepen, om zich bij toekijken en zo meer te bepalen. Eerst liet hij het voorkomen als een die dringend naar het toilet moest, om te zeiken, je weet wel, reeds de gulp openend in onze aanwezigheid. Hij verdween ook nog even, doch dat was dan alleen maar om de fluit d'ruit te halen. Meteen was hij alweer terug, de hand aan de degen van d'Artagnan, als een die terugkeert van het zojuist genoemde toilet en z'n wapen terug in de broek tracht te krijgen. Iets wat helemaal niet lukte. Hij bleef dan maar in Jezus-naam met de gulp openlopen, de hoog opgerichte lans eruit. We glimlachten hem allebei zowat
aanmoedigend toe, maar lieten hem en de fluit verder ongemoeid, om de gedrukte vuiligheidjes-nuja, vuilig-hden-verder te lezen. Nou, daar kreeg hij dan uiteindelijk genoeg van, en liet zich tussen z'n dochtertje en me neer, om samen met me het vervolg te lezen van 'Snee-wit je en haar zeven dwergen'. Hij kende het haast uit het hoofd. Nou mot je dit eens lezen, zei hij, op vagina 69. Hij las het zlf voor, over Snee-witje die de gulp van de vadsige koning opende, de rokjes hief, zich met bronstige kut over de fluit neerzette en dan uitriep: En nou rijen maar! Ach, bij me stroomde de geil reeds uit me kut weg. En erger werd het nog, toen hij verlangde dat ik nu zelf zou verder lezen. Zo kunnen we onder ons drietjes lekker genieten, zei hij. En nauwelijks had ik het boek overgenomen, of hij greep al met de ene hand naar me kut, terwijl hij met de andere hand de roede-de zijne-begon te strelen. Het was een pracht van een vleesstok, dat zei ik misschien vroeger reeds. Ik had ondertussen al vier vijf zes zeven andere wapens mogen bewonderen, en toekijkend terwijl hij zich bespeelde ontviel het me: De vergelijking makend met wat ik gisteravond nog in de bioskoop in handen hield, mag het een pracht van een knots genoemd. Het stemde hem echt trots. Met beide handen over z'n schatten dwalend, bekende hij: O kinderen, wat deze klaas me reeds aan plezier in m'n leven bracht, dat kan niet beschreven worden ... ik leef voor hem, godherewatjes, en ben alleen gelukkig als ie neukt en neukt. Nou zeg, ik wist zelf niet meer waar ik het had. Eerst dat boek en die zogenaamd schunnige platen, en dan het besef dat ik daar met me eigen kut open en bloot lag, in aanwezigheid van die smeerlap en vader, die zich zelfs niet eens meer om de opvoeding van z'n dochtertje bekommerde. Ach, en waarom ook? Muisje zat zelf met d'r muisje bloot en vingerde zich, al kijkend naar de lul van paps. Toch was het z'n laatste bekentenis die me deed schuimen: te horen dat hij alleen voor z'n lul leefde, alsof die de langverwachte messias was. Dat was het wat ook ik verlangde: te leven voor me alles zaligverklarende Kut, met 'n hoofdletter dan nog, te leven voor de komst van de messias en hem te mogen ontvangen met psalmgezang en kutge-schuim. Ik verlangde net hetzelfde van Snee-witje: me rokje te tillen, me op de fluit neer te zetten en dan te roepen ... ja, wat moest ik weer roepen? Het stond op vagina 69. Ik wentelde me naar hem toe en legde me met wijdgeopende muis over z'n stijve boodschapper neer. Ik zei hem dat ik z'n fluit wou, dat ik er heet naar lag, dat ik ze binnen in me kut moest hebben. Me muis heeft honger naar je stijve zaadworst, zei ik hem. Ik weet niet meer wat ik d'r nog allemaal uitflapte, alles wat ik daarnet in het boek had gelezen, op vagina 70 nu, en dat ik zomaar uit me geheugen greep. Hij bleef in alle gelukzaligheid liggen en ik liet me neer, terwijl de fluit als een toren van vlees naar de holte van me kut gericht stond. Even voelde ik de kop ervan haperen, vooraan in me grotje, maar ik liet me dieper neerzakken, helemaal tot het uiterste, en zo groot en stijf als z'n lul was, drong die door tot in het diepste van me kut. Ik voelde ook de kloten van Muisjes paps aan me kont, en wist dat dit het opperste geluk was:

ook als meisje kloten aan je kont te kunnen krijgen. Op me beurt riep ik: En ik leef voor me kut, ik kan alleen maar de zaligheid genieten als ik vol-geduwd zit met je harde vlees. Ik schoof me over hem heen en weer, steeds vlugger, steeds feller. Ik hijgde, ik kreunde, ik riep schunnige woorden naar Muisje, die zich de kut erbij af te spelen zat. O Muisje, riep ik, ik zit tot in het diepste van me muis op de fluit van je paps, op het ding dat jou gemaakt heeft ... ik ... ik ... o godverprullemepappie. Me geil vloeide en meteen werd de fluit nog eens zo dik binnen in me, zo omspande me binnenin helemaal en meteen voelde ik, warm en heet en nat, het zaad tot tegen de achterwand van me grot aanspuiten. Het leek me of het tot aan me hart op-spuitte, tot in me keel die dichtgeschroefd stond. We schoten allebei. Ik blf maar liggen rillen, tot de laatste druppel zaad me kut was binnenge-vloeid en me laatste droppel geil over z'n zak gestroomd. Ik werd er waratjes duizelig bij, sloot de ogen en bezwijmde, echt waar. Toen ik me ogen weer opende had ik het gevoel of ik urenlang levenloos op hem was blijven liggen. Z'n zoenen brachten me weer tot de werkelijkheid terug: z'n lul zat nog altijd stijf in me muis en met z'n tong woelde hij rond in me mond. Ik was toen reeds vijftien geworden-ach, wat vliegt het leven toch snel voorbij-en omdat mams me kwijt wou voor een paar weken, joeg ze me met vakantie naar een buitenverblijf, waar d'r zuster woonde. En die dan nog getrouwd was met een tandarts. Het was een mooie zomer, waarin ik me als de kat van Tennessee Williams op een heet zinken dak voelde. Van de prille ochtend tot de late avond liep ik heet en ook haast naakt, alsof elkeen zien moest hoe me muis stond opengesperd naar een stuk stevige fluit. Er was keuze genoeg. Niet alleen me oom-de tandarts dus-hing me voortdurend tussen de benen, maar ook nog een konfrater van hem, een weduwnaar en vader van een veertienjarig jongetje, die er eveneens voor hun vakantie verbleven. Soms waagde ik het door het huis te draven met helemaal niks aan me lijf, dat me nakie moest omhullen. Ik liep er dan als een heet naakt diertje, dat denken kon. En ik dacht dan: Vort, godverdomme! Was tante in huis, dan droeg ik alleen een licht katoenen kleedje, waaronder ik zonder broek of zo bloot bleef ... Ik vond het fijn me steeds z te zetten of neer te vlijen, dat ofwel oom ofwel ooms konfrater me daar konden aankijken en bewonderen. Zekere dag echter, een zondagavond om precies te zijn, was ik al om zes uur geneukt door oom en om tien na acht door de konfrater. We hadden daarna op te stappen naar een plechtigheid in het dorp, iets nieuws dat moest geopend worden. En jammer genoeg niet de kut van 's burgemeesters dochter, maar een brug of een veldweg, als het weer geen kul van een kultureel centrum was. Het lokte me niet in het minst, ik wendde koppijn in me hoofd voor en bleef in huis. Vrij vlug ontdekte ik, dat ook het veertienjarig zoontje van de konfrater-tandarts niet meewou en ik dusdoende met de knaap alleen in huis zou zijn. Toen ik me dit realiseerde kreeg ik koppijn in me kut. Het begon in me muis te kriewelen: hoe zou het worden, als ik dit jongetje de geheimen der liefde onthulde? Ik wist hem in de living zitten, braafjes verdiept in nog maar eens een boek van Karl May. Ik moest erom glimlachen als ik bedacht hoe hij zodadelijk een ander en veel opwindender avontuur zou meemaken, een waarover hij ook nog in z'n ouwe dag kon nabomen. Ik sloot zorgvuldig de overgordijnen en bracht de deur op slot en grendel. Daar hij in de ligzetel over De schat in het Zilvermeer gebogen hing, strekte ik me neer bij de
haard, op de huid van een of ander beest dat tot vloermat diende. Nou klinkt dat misschien heel erg gewoon, maar 89 ik lag er zoals ik was, zonder ook maar iets dat iets kon genoemd. Alleen had ik een tijdschrift bij me, dat ik inkeek alsof ik wou nagaan wat ik me straks naar de laatste mode kon aantrekken. En ondertussen woelde ik maar wat rond, zodat hij me nu eens aan de voor- en dan weer aan de achterkant ontdekken kon. Tenslotte, ik wist het, bood ik hem volle aanblik tussen me open benen. Terslulks, zoals ze dat zeggen, keek ik even onder de rand van L' Elegance heen en stelde vast dat het Zilvermeer hem niet in het minst meer boeide. Wat Old Shatterhand ook in het schild voerde, de schat moest maar later eens bovengehaald. Met ogen zo groot nam hij het spektakel tussen me open dijen op. Ik gooide toen L' Elegance weg, strekte de armen en geeuwde. Ik zou wel kunnen slapen in me bloot vel op dit vel, zei ik hem, me ondertussen in de meest schaamteloze houding uitstrekkend. Kom je bij me liggen, dan slapen we samen wat? nodigde ik hem uit. Wat tegenpruttelend om de schijn te redden, maar graag, voldeed hij aan het verzoek en legde zich naast me neer op het matje. Ik zorgde ervoor dat we in de vorm van het Franse telefoonnummer 69 lagen, zodat hij net hetzelfde van daarstraks onder ogen kreeg, maar nu in grosplan zoals een kineast zich uitdrukte. Ik sloot de ogen alsof ik zodadelijk inslapen zou, maar tussen

de neergelaten gordijnen van me wimpers volgde ik alles. Zich niet meer bespied wanend, bracht hij het hoofd dicht bij me kut en keek ze met grote verwonderde ogen aan. Hij moest zich net als Edison voelen, toen die voor het eerst de monding van de Kongostroom aanschouwde. Van aandoening trilde hem de bovenlip en een droppeltje speeksel liep hem erbij uit de mond. Me hand gleed weg, alsof het toevallig bij het indommelen gebeurde, naar datgene wat ik verwacht had: de gulp van het jongetje, die omhoog werd geduwd door een jonge stijve lul. Reeds bij de eerste aanraking sidderde hij. Ik maakte o zo stil en o zo voorzichtig de knoopjes los, en opende o zo traag en o zo langzaam de broek helemaal. Ik kreeg toen volle aanblik op datgene wat hij nog nimmer gebruikt had, behalve dan om te pissen misschien. Het eerste duivelshaar was er beginnen groeien en nadat ik met me vingeren door deze krullende haartjes had gestreken beroerde ik ook nog zachtjes wat ik een zakje met kloten meende te zijn, maar dat ojee een dikgezwollen zak vol zaad bleek. Terwijl ik de stijve roede streelde, wou ik weten of hij dit reeds lang had. Hij bloosde nog feller nu en stamelend van aandoening bekende hij, het hier in dit huis voor het eerst gekregen te hebben. Ik kneep aanmoedigend de paarse kop. Wanneer kreeg je voor het eerst je stijve fluit? drong ik aan. Het was dan een vijftal dagen geleden gebeurd, toen hij me helemaal in me blote de trap had zien beklimmen, en ik me daar ook nog gebukt had om wat op te rapen. Met het ontstellende idee dat aan hem een wonder was geschied, had hij zijn pisser-tje hard en stijf en o zo angstwekkend groot voelen worden. Ik omsloot de gloeiende staaf nog vaster, me zalig voelend bij het besef, dat dit wonder dan door mijn eigene macht was volbracht. En wat daarna? wou ik verder weten ... is er wat komen uitspuiten? Hij stotterde nog feller, en kon alleen maar hoofdschuddend uitbrengen: Nee, het is zo gebleven, al die tijd, het jeukt en kriewelt en doet zo raar als je hem zo vriendelijk knijpt. Het bonsde binnen in me van opwinding, een jongetje bij de hand te hebben dat voor de allereerste keer zaad aan zijn roede moest voelen ontsnappen. Kom, flulsterde ik hem toe, leg je boven op me neer, denk dat ik je fietsje ben dat je beklimmen moet. Terwijl ik neerlag, de benen open, kwam hij zich op me neerzetten en naar de fietsbel zoeken. Ik bracht z'n ongelooflijk harde stang binnen in me machientje, en liet hem nog een poos onbeweeglijk zitten. Rillingen liepen door hem heen, z'n stang zette zich steeds maar feller uit, binnen in me onderlijfje. Ik voelde genot overal, van het kruintje in me hoofd tot tussen me twee dikke tenen. Ik speelde ook nog aan me tieten, plukte aan de tepels en liet hem hun stijfheid bewonderen. Nou mot je zelf eens voelen hoe stijf me tepels staan, zei ik. En ook zei ik: Ik lig hier heet naar jou en naar je zaad dat je voor de eerste maal in je leventje gaat schieten. Ik voelde het jongetje het toppunt van genot bereiken-fietsrijden op een meisje - en terwijl hij nog steeds onbeweeglijk zat kneep ik me kut voortdurend samen, om z'n stijve fluit heen, en enkele ogenblikken later zag ik hem reeds aan het schokken gaan. Tja, en dan durven ze nog beweren, dat de mens geen instinkten meer heeft. Ik voelde het zaad binnen in me spuiten, met zo'n vaart en zo'n hoeveelheid als ik nog nimmer gekregen had. Verdommededomme, kreunde ik zalig, straks spuit het er bovenaan weer uit. Het jongetje zelf bezwijmde er haast bij. Het was niet het ogenblik hem z'n naam te vragen, want hij had best 'jakkes me kloten!' kunnen antwoorden. Maar het schoot me, mt het zaad, te
binnen dat ik die naam niet eens wist. Lieveling, je heet toch geen Jantje of zo? stamelde ik . . . want als alles slecht verloopt heb je me nu een Jantje gemaakt. Niet precies zo, maar wel Jean-Marie heette hij. Ik trok die lieve Jean-Marie nog dichter tegen me aan, omklemde hem met armen en benen en draaide me als een echt wentelteefje om, zodat ik nu boven lag. Alhoewel hij zojuist zaad had geschoten bleef de fluit stijf, binnen in me kut, en begon ik me eigen genot na te jagen. Ik liet me op en afglijden, eerst kalmpjesaan om het me kut eens naar de zin te geven, maar stilaan sneller, sneller, sneller, want ik voelde het aankomen. O God, hoe lekker kreeg ik het godverdomme! Er zat teveel zaad in zijn beurs opgekropt, en toen ik me geil spoot schoot hij voor de tweede maal, in nog geen uur tijd. Brak hij hiermee een record, ook ik mocht kampioene genoemd: het was voor de derde keer nu, nee de vierde, dat ik diezelfde avond zaad in me kut kreeg.

Wel, me vijftiende jaar was een heel bewogen jaar, en soms ging ik me afvragen of ik niet teveel of te weinig zondigde, en wou ik wel eens weten wat een biechtvader hierover dacht. Die zijn d'r immers om je op de rechte weg te zetten. Nou, wat ik daar in de biechtstoel allemaal uit me kut sloeg, bracht eerwaarde op en over stang. Het mochten de meest ondenkbare verhalen genoemd met me oom de tandarts, met de vader van Muisje en met verder alle getrouwde mannen uit de buurt. Maar me wreedste en vrolijkste verhaal was wel met zes mannen na elkaar, op een avond in een kroeg. Bij weddenschap had ik daarna een bierglas onder me kut gehouden, dat het vollopen zou met het binnen in me kut geschoten zaad. Nou, dat hoorde hij dan in de biechtstoel. Hij overvloekte me, terwijl ik dat alles met het meest onschuldige gezichtje ter wereld prijsgaf. Hij maakte zich daar helemaal bloot en zei verontwaardigd: Kijk maar es toe, kleine vuile hoer, hoe razend je me maakt door je smeerlapperij te moeten aanhoren. Hij zei ook nog, dat ik meemoest naar de sapristij, want dat alleen nog het wassen van me kut in gewijd water de zonde kon wegwissen. We moeten ons allebei samen d'rmee wassen, zei hij, jij je smerige neukkut en ik me godopstan-dige hete fluit. Uit de biechtstoel de kerk inkijkend, zag hij dat die haast helemaal leeg was, behalve dan achteraan het paar mummelende ouwe wijfjes waaraan geen enkele kerk ontsnappen kan. Hij verliet de biechtstoel, z'n kleed helemaal open en de stijve fluit voorwaarts-mars! Hij leidde me naar genoemde sapristij, waarvan hij de deur achter me hielen netjes afsloot. En nou es allemaal je kleertjes uit! beval hij. Ik wierp een lonkende blik naar wat

daar tussen z'n benen te trillen stond en speelde me broekje uit. Ga jij nou es met de nodige eerbied neerknielen voor me stijve lul, beval hij, en vraag hem vergiffenis voor je zonden. Ik knielde, de handjes samengevouwen onder me kin, om al biddend het opengesperde mondje van de eerwaarde fluit in te kijken. Me eigen mond hield ik d'rbij geopend, alsof ik hem ook nog ter kommunie wou. Nou, hij duwde die dan ook naar binnen. En Jezus-allemachtig nog an toe, terwijl ik aan het zuigen was gaf hij me ook nog klappen tegen de wangen aan, nu met deze en dan met de andere hand, zodat me hoofd erbij heen en weer sloeg. Dat mot ik ook es doen terwijl ik aan het neuken ben, dacht ik. Toen hij op het punt stond te schieten, haalde hij die ontstellend lang en stijfgeworden roede uit me mond, en wist hij zich in staat tot godverdomd hij wist niet wat. Hij beval me recht te staan en bracht me zo'n krachtige muilpeer toe, dat ik tegen de muur en z'n fluit d'rbij heen en weer sloeg, zo hevig, dat het zaad in forse gulpen d'raan ontsprong. Er ontvloeide nog steeds zaad aan, als ik kwam rechtkruipen, de afdruk van z'n -vijf gezalfde vingers op me wang. Buiten het inspirerende klappen toedienen, had het me echt een hekel aan pastoors doen krijgen, of je het geloven wilt of niet. Het lijkt me dan ook maar best, te beschrijven hoe ik een weinig later-een dezer pastoors de fluit deed afspelen, een weekend toen ik weer bij oom de tandarts op bezoek was en langs een verlaten veldwegel een zondag-ochtend-wandelingetje maakte. Je hebt zo van die veldweggetjes, met ongesnoei-de hagen en ergens in het lommer een bidkapel, en waar je plots ze heet kunt worden dat je de broek erbij gaat uitspelen. Daar voelde ik het aan me kut komen, nadat ik in een naburige poel weest baden was, zomaar naaktig, met de bedoeling me zelf wat af te koelen en integendeel een toevallig langskomende man heet te krijgen. Niemand was echter gekomen, want heetlopende jonge wijven ruik je niet uren op afstand, zoals honden dat nog altijd wl doen. Teleurgesteld moest ik dan maar naar villa Zomerlust terug. Het blotig vijver- en zonnebaden had me toestand d'r niet op verbeterd, en nu liep ik daar godverdomd vloekend van nijd en spijt langs die ongesnoeide haag en bereikte ik dat bedehuisje in het lommer. Ik droeg een bloesje dat ik helemaal losgeknoopt had, me tieten bloot voor me uit, en een minirokje zonder broek d'ronder, waar je in de zon dwars- door kon kijken. Me bloesje speelde ik uit, want het hing toch reeds zoals gezegd helemaal open, en daar dansten dan me tieten waarvan de schilder Appel ze aan peren had vergeleken. Daarna stapte ik ook nog uit het rokje, denkend: Ik vaag me kut d'raan, kome wat d'rvan kome wil. Nog steeds was geen mens, geen kind, geen hond, geen boer zelfs te bespeuren. Ik bleef aan de ingang van het kapelletje staan-ik bedoel dan het bedehuisje-spreidde de benen open en begon te zeiken. Zomaar. Nou, en terwijl de hete straal tegen de koele tegels aanpletste, hoorde ik dan toch eindelijk stappen naderen, en duidelijk deze van een man, misschien wel de veldwachter. Ik bleef maar rustig rechtstaande staan doorzeiken en zag dat het niet een man maar een pastoor was, de eerwaarde heer Cloot. Ontzet staarde de zieleherder de zeikende maagd aan-dat laatste dacht hij tenminste-en ook de laatste druppels die aan me kut ontvielen. Ik schudde me wat, om de allerlaatste druppel te doen vallen, en zei ook nog als verontwaardigd: Wel, wat gaap je me aan? zag je dan nooit een jonge hoer staan zeiken? Hij stond als verlamd, en vooral als verstijfd. Met me natte kut bloot trad ik op hem toe. Kom, zei ik, het is tijd
om je brevier op te bergen en je fluit boven te halen. Ik maakte z'n boerenpastoorskleed los en haalde de lul te voorschijn. Sjonge, om een boerenbisschop mee van z'n paard te slaan! Ik woog de klootzak in me hand en zei: Je merkt meteen dat je een eerwaarde bent, want alleen deze hebben zo'n monsterkanon van Kutstad tussen de benen. Hij had blijkbaar Jules Verne nog niet gelezen, maar dat kwam er ook niet op aan. Hoe dikwijls speel je je fluit af per dag? wou ik weten. Wel, dat was maar twee keer, liet hij horen, eens in de ochtend door de koorknaap, en eens in de avond door het kleine zusje van de meid. lullak, verweet ik hem, je moet maar eens zelf je kostje beginnen verdienen. Vooruit, trek es voor me je lul af, dat ik zie hoe onderpastoors d'r zaad kwijtraken-Ik greep z'n hand, legde die op de fluit en zei: Trek maar af, sjeneer je niet, schiet maar es lekker je zaadzak leeg . . . hier, tegen me kut aan. Hij trok en slingerde als een bezetene, en schoot een hoop zaad zoals ik nog nimmer gezien had. Het leek wel van een paard in plaats van een pastoor. Het hing in vlokken overal op me baard, op me dief, op me schaamlippen die zich nimmer geschaamd hadden. Naakt liep ik toen door, z'n zaad niet eens van me kut wegvagend. Tja, en dan was ik zestien geworden en dacht ik reeds: nu is alles hopeloos voorbij. Maar nee hoor. Ik moest meemaken hoe me mams hertrouwde en die vreemde man in huis bracht. Daar ze nog steeds op dat buro en de knien van d'r baas had te zitten, was ik vrij veel met die nieuwe paps alleen in huis, en dan haalde ik allerlei vuile trukjes uit, om hem niet naar mams kut doch naar de mijne heet te krijgen. Nu eens liep ik in me nakie door het huis, dan weer lag ik nauwelijks aangekleed op de rustbank, of nam plaats op het brede vensterraam, vanwaar ik de weg naar Kafarnaum overschouwde, me ene voet hoog gesteund op de bank, zodat ik met me hele kut bloot zat. Hij nam dan eveneens plaats aan het vensterraam, jaja, zogezegd om samen met me naar de laan te kijken, maar alleen om stiekempjes dichter bij me kut te zijn, die ter hoogte zijner ogen uitgestald stond. Ik hield ervan, het hem hierbij zo moeilijk mogelijk te maken. Als hij aan deze kant van me hoog opgetrokken been zat en volle aanblik op me muis zou krijgen, veranderde ik als toevallig van houding en plaatste me andere voet op de vensterbank. Hij zag dan alleen de ronding van me blote kont, met diep binnen in zich het martelend besef, dat nu aan de andere kant me kut open en bloot te zien viel. Als hij dan wanhopig zou worden en ik haast z'n kreunen van teleurstelling hoorde, binnen in z'n ziel en z'n kloten, kon ik plots allebei de voeten op de vensterbank zetten, zodat hij niet alleen aanblik kreeg op me hele kut, maar ook nog op me strontholletje d'rbij. Waar ik dan eerst nog naar de straat keek, als een die zich niet bewust was van wat ze aan d'r paps prijsgaf, keek ik hem meteen pal in de ogen met de blik van eentje die zeggen wou: Wat krijgen we nou, zit jij soms als me paps me kut aan te gapen? Z'n handen beefden. Ik hoorde hem wat stamelen, iets dat echt niet te begrijpen viel en dat leek op dit: mllststnrj. Ach, en dat misschien wel zeggen wou: me fluit staat stijf naar jou. Ik lachte dan honend, streek me schaamlippen open en zei: Dit is geen spek voor jou bek, je hebt de kut van mams en daar mot je je maar tevreden mee houden. Toch liet ik hem dan verder toekijken, me schaamteloos openzettend. Als hij me wou aanraken sloeg ik hem echter met de meetlat uit me boekentas op de hand. Nee, zei ik, je mag reeds blij zijn dat je kijken kan, denk maar dat je in de bios zit en op grootpanoramisch scherm 'n beeld krijgt van Brigitte Bardottes kut, door de lul van

de censuur vergeten weg te knippen. Wel, het werd hem dan een tantalische kwelling, als we er dat woord uit de bijbel aan te pas mogen brengen. Toen ik een volgende dag weeral op de vensterbank zat, knielde hij d'rbij neer met de schroom van een gelovige. Aandoenlijk was het, hem. te horen smeken ze heel eventjes met de lippen te mogen aanraken. Slechts 'n enkel kusje, 'n heel kleintje maar! weende hij haast. Ik blf weigeren. Uiteindelijk beloofde ik, terwijl ik zorgvuldig me baardje zat te kammen, dat hij me volgende zaterdag mocht wassen, overal. Maar dan mag je deze hele week niets meer met mams aanvangen! zei ik dreigend. Als het dan voor hem eindelijk zaterdag was geworden en hij om me heenliep, als een hond die een verboden klulf werd beloofd, liet ik hem als een slaaf alles aanbrengen: heet water, zeep, washandje, badhanddoek en alles voor me verdere opschik. Er me tijd voor nemend kleedde ik me uit, en strekte me dan in me door vele mannen begeerde zestienjarige naaktheid op het tafelvlak uit. Je mag me wassen, doch daar mot het bij blijven! zei ik dreigend, de schoollat in de hand. Met honger in de ogen en tussen de benen, waste hij me schouders, armen, oksels, terwijl ik neerlag als Cleopatra of een van die andere keizerlijke hoeren. Dan begon hij met bijna bevende hand aan me opstaande peervormige tieten, waarvan de tepels als lansen opstaken. Hij waste ze met het handje, spoelde alle zeepsop ervan weg en wreef droog. Even wou hij het doen voorkomen, de stiekemerd, of de badhanddoek hem ontglipte en het als bij ongeluk was, dat hij een stijfstaande tepel met de vingers zou aanraken. Doch daar was dan de schoollat, die met zo'n harde klap neerkwam dat hij het uitschreeuwen moest. Afblijven met je vingers! beval ik. Ook de navel liet ik aan de beurt komen. Daarna strekte ik me op de buik uit en liet ik de rondingen van me kont behandelen, ze tenslotte opstekend, zodat hij ook het strontholletje reinigen kon. Traag en met de wellust van een diertje, dat ik ook was, legde ik me weer op me rug, hief hoog een been en liet hem datgene wassen waarnaar hij reeds wekenlang heetliep. Het duurde heel wat, want het moest daar niet alleen met welriekende zeep gewassen, maar ook nog zorgvuldig het schuim weggespoeld en daarna met de badhanddoek droog gewreven. Toen dit alles naar me wens was gebeurd, bleef ik gewoon liggen, lul uitgestrekt, armen onder het hoofd, en verlangde ik ook nog dat hij me baardje zou kammen, zodat de krulharen hoog opgeschermd stonden. En mocht hij je dan nooit eens neuken? wou student Steivekleut van me weten. Ook dat was een heel verhaal. Wekenlang had het zo geduurd, en haast elke dag mocht hij me nu helemaal wassen en ook nog de meest intieme verzorging aanbrengen. Hij werd me slaaf, die aan al me grillen had te voldoen. Hij gehoorzaamde, alleen nog levend voor me kut en me strontholletje dat hij te verzorgen mocht. Zekere dag waagde hij het, de gulp te openen. Hij stond me te wassen terwijl ik vadsig op tafel uitgestrekt lag, en haalde zijn ongelooflijk hard en stijf vaderlijk lid naar buiten. Ik keek het ooglulkend aan, en terwijl hij me ook nog de voeten waste plaatste ik een ervan op z'n lul, alsof het gewoon maar een steunstok was. Maar ik voelde best hoe hard en heet die aanvoelde, als deze van de heilige Antonius toen die op z'n varken zat. Hij waste toen niet alleen me voet, maar ook nog de eigen lul waarop die geplaatst stond, en duidelijk merkbaar met bedoelingen. Namelijk als een fetichist, of in elk geval toch een smeerlap, tegen de plank van me voet te mogen aanschieten. Zo iets wou ik niet, en daarom trok ik
me voet terug en hief dreigend de schoollat. Tenslotte beloofde ik dan, voor hem de poort des Hemels te zullen openen. Hij had echter hiervoor een ng kwellender marteling te ondergaan: hij kreeg te zweren, met twee opgestoken vingers tegen me kut aan, dat hij weer de hele week mams niet zou bekruipen. En terwijl hij op de knien neerlag, zwerend met opgestoken vingers, niet alleen tegen me schaamlippen aan, maar ook nog tegen de eigen bijna openbarstende zaadzak, kreeg ik een ideetje dat me het schuim naar de muis bracht. Ik haalde een stift uit me schooltas en schreef me naam op de purperen kop van z'n sinds wekenlang niet meer gebruikte fluit, en in schoonschrift dan nog: Mieke Maaike. Me ballpoint opbergend zei ik: Aan het eind der week kijk ik hem na, en als me naam d'r nog steeds staat mag hij in me kut. Ach, hemeltjegod, nacht aan nacht moest me tweede paps en zoveelste smeerlap op deze wijze naast mams liggen, heet en laaiend als een zigeunervuur, en toch z'n fluit weigeren, uit angst dat ze de naam van d'r eigen lieve dochtertje erop kon ontdekken. Of erger nog, dat m'n naam door d'r kutschuim kon uitgewist raken. Elke dag opnieuw, terwijl mams weg was, keek ik de fluit na om te zien of me naam ongeschonden was gebleven. Het gebeurde dan op een zondagvoormiddag, terwijl de keizer van Kusmekloten of een andere mogendheid officieel bezoek bracht en ik aan het open raam naar de voorbijrijdende gouden koets wou kijken. Ik rustte met de ellebogen op het raamkozijn, de kont zo hoog mogelijk opgestoken, de benen wijdopen. Hij kwam achter me aanstaan, en nadat ik hem de gulp had geopend en nagekeken of me naam nog steeds ongeschonden was gebleven -zoals ik zei, in mooie krulletters-stond ik hem toe me langbegeerde kut binnen te dringen. Maar je mot er onbeweeglijk blijven, zei ik, je fluit zo diep mogelijk naar binnen, je zak tegen me kont aan. Terwiil de officile stoet langskwam, de officieren op hun paard, de ministers onder hun hoge hoed, speelde ik aan me eigen dikgezwollen dief. Ik werd maar heter en heter, en terwijl ik de open gouden koets met de keizer van Likdielul of een andere mogendheid zag naderen, voelde ik bijna me geil schieten. Ik ga schieten godverdomme! riep ik de keizer van Kusmekloten toe. Nee, ik kon me niet meer intomen en schreeuwde: Stamp, duw, neuk me ... ik ben godverdomme aan het.. schieten! En zo brandend heet was me kut toen, dat hij maar twee drie stoten kon geven, als alle geil reeds uit me muis naar buiten stroomde en hij me meteen zo volspoot als een ei. Het duurde 'kweetniet-hoelang bij hem, het opgepropte zaad van weken en weken blf maar stromen.

Ik liep daarna heet en naar me zeventiende jaar toe. Zekere avond wandelde ik in de van licht overgoten winkelstraat en werd ik op de voet gevolgd door twee mannen. Ik hoorde ze allerlei opmerkingen maken over me benen en me kont, en ik kreeg de duivel d'rbij in me kut. Zei de een: Van mij mag je het op een boekje hebben, maar dit is de mooiste kont sinds jaren door de zoon van me vader aanschouwd. Zei de ander: Ik zou me fluit een bril kunnen opzetten en zeggen: kijk eens, kerel, wat daar te naaien valt! Zei de een weer: Ik zou dat godverdomd mooi kind wel es helemaal in d'r blootje willen zien, alleen maar om d'r kontje te zien heen en weer schuiven. Ze konden het niet vermoeden, die twee, hoe me reeds het schuim langs de dijen liep. Ik bleef aan een uitstalraam staan toekijken. O, hoe best herinner ik het me nog, het was een lingerie-zaak met alles wat jonge hoertjes mooi maakt als ze bloot lopen en ermee aangetooid zijn. De beide mannen sloten me in, bepotelden me in het volle licht van het winkelraam en verlangden dat ik voelde hoe stijf hun fluit naar me stond. Lachend antwoordde ik, dat me kut wel honger had naar een tweeloops-fluit, doch niet zomaar de eerste de beste, en pas nadat ik een kadootje voor Catootje had gekregen. Dit behaatje hier, wees ik aan, waarin me tieten bloot blijven. Nou, ze waren niet van het soort dat met de zakken vol zakken geld loopt, maar ze begrepen wel: zonder beha geen haha. Binnen in de zaak duwden ze de juf terzijde, om me in het pashokje te volgen en zlf me tieten te versieren met het kadootje. Met aan elke arm een man-ze droegen met trots hun trouwring-sloeg ik figuurlijk gesproken een wat donkerder straat in, met slechts ginder aan het eind een enkel verlicht vensterraam. Ik greep met beide handen naar de gulpen, rukte die open en liep zo door, in elke hand een fluit. Aan genoemd verlicht vensterraam hield ik halt, om grondiger te onderzoeken op welke vogels ik de hand had gelegd. Kom, drong ik aan, speel ondertussen maar es fijn me kut af! Vier handen tegelijk grepen onder me rok, iets waar ze daarnet in het pashokje niet eens aan gedacht hadden, teveel werk hebbend aan me tieten. Je draagt godvanmekloten niet eens een broekje! zei een der mannen. Waarom zou ik die dragen? antwoordde ik ... ze is meteen toch zeikendnat van me geil. Daar stond ik in die zijstraat, de Kromme Lul-straat als ik me niet vergis, in het licht van het winkelraam, met me oud en nieuw testament bloot en vier handen die me kont en kut aan het bebijbelen waren. Ik hield hun fluiten in handen, om eraan te trekken en ermee te slingeren. Zeker ogenblik

kwam een wijf langs, met d'r jong aan de hand. Die keek het bedrijf ontsteld aan, alsof ze het in de dom van Keulen hoorde donderen. Met van aandoening overslaande stem wou ze weten: Ben je niet beschaamd dergelijke smeerlapperijen uit te halen, waar kleine meisjes langskomen die als maagd geboren werden? Als enig netgepast antwoord liet ik me kont en kut zien, waaraan vier handen knijpten en knelden. Het maakte me dronken, alsof ik met volle glazen gin-fiss aan het zuipen was. Me geil vloeide rijkelijk over hun handen. Reeds schietend hield ik even op met de stijve lullen af te trekken, en lalde ik: Durf je nu in eikaars gulp schieten? Ik bracht de beide fluiten bij mekaar, duwde ze kop tegen kop aan, zodat ik met een en dezelfde hand over de beide eikels kon strijken en met de andere hand de klootzakken-ik bedoel niet de mannen zelf-be-roeren. Ze vloekten het uit van genot, schreeuwden de smerigste verwensingen naar het verdwijnend wijf -je kent die woorden wel, ze komen voor in 'Veel drukte om niks', een stuk van Schalkespier -die aantoonden dat het grote ogenblik naderde. En toen dat d'r was, duwde ik de fluiten in elkaars gulp, zodat de een de ander volschoot. O het doet me eraan herinneren, dat ik ongeveer diezelfde tijd nog een ongeveer hetzelfde avontuur beleefde, behalve dan dat het helemaal anders was. Ik liep zo heet dat ik het thuis bij de teevee niet langer kon uithouden en de straat opliep, om de eerste de beste fluit in me kut te kunnen krijgen. Ik had me helemaal uitgekleed, met alleen nog hoge zwarte laarzen tot boven me knien, en losjes sloeg ik ook nog me mantel om de schouders en liep ik het oerwoud van steen in. Het wond me op, te bedenken dat ik zomaar de mantel had open te slaan om naakt door de stad te dwalen, zomaar, als een heetlopende kattin voor wie de paringstijd was aangebroken. Op een wat eenzame laan sloeg ik dan ook de mantel open. Het was een echt hittig gevoel, je moet het ook maar es proberen, met de avondlucht tegen me blote tieten en spelend in de krulletjes van me baard. Nee, zalig was dit zoele avondwindje rond me blote kut. Even streelde ik ze, al verder wandelend. Tot ik dan plots-ach, hoe plots kan plots iets gebeuren!-twee mannen ontdekte, die in een duistere portiek met elkaars fluit speelden. Ik bleef toekijken, en wou weten of jonge meisjes dan geen zaad meer konden krijgen?

Kijk, smeerlappen, zei ik, hoe heet ik naar wat zaad loop! Een der zogezegde mannen vloekte me uit, en zei dat hij kloten moest voelen als hij ergens tussen een paar dijen greep. Zie je het, vuile teef, zei hij, ik heb me vriend hier bij z'n kloten. Ik ontdeed me van me mantel, die ik achter me over het trottoir liet slepen. Me blanke kont moest boven de hoge zwarte laarzen in de avondstraat opblinken, als de maan die door donkere homowolken kwam kijken. Ik wierp nog even een blik over me schouder, maar stelde met genoegen vast, dat de beide rotzakken me dan toch tenminste nakeken. Kom nou, nodigde ik ze uit, speel mekaars fluit af als je dat lust, maar kijk dan tenminste toe, hoe ik me kut afspeel! Dit bleek dan eindelijk een kolf je-ach, het zal wel een kolf geweest zijn- naar hun hand. Ze volgden me, de fluit uit de broek. En weer zocht ik een verlicht winkelraam op, je weet nog wel. Wacht een ogenblik, zei ik, ik moet eerst dringend zeiken vr ik me kut kan afspelen. Ik gooide me mantel neer en als een naakt dier, maar dan een met hoge zwarte laarzen aan d'r poten, plaatste ik me met de kutharen tegen het verlichte vensterraam aan, en zeikte erop. Het liep in een straal over het spiegelglas naar beneden. Ik moest de benen wijd openen om me eigen dure laarzen niet nat te zeiken. Ik schudde me nog even, met me kut reeds naar de homofielten toe, en zei: Voorwaarts mars nu, waarop wacht je nog? trek mekaars fluit af en kom dan je vuiligheid in me kut spuiten. Zo schunnig hadden ze het nog niet meegemaakt. Ze grepen dan ook naar elkaars wapen, als op bevel, en begonnen af te trekken. Ik wreef me met beide handen tussen de dijen en terwijl ik drie vingers in me kut stak en die heen en weer duwde, speelde ik met de andere hand aan me dief. Buik vooruit en benen open spoot ik me geil. Haast je, smeerlappen! riep ik . . . haast je, dat ik nu jullie zaad kan krijgen. Het was wel jammer, maar ze schoten allebei net hetzelfde moment. Het bracht me even in verwarring, want ik wist niet wat voor fluit ik het eerst had te grijpen. Nog maar nauwelijks was de eikel van de ene fluit tegen me kut aangebracht, of het zaad spoot tegen me schaamlippen, me dief en me baard op. De andere homofielt liep achteraan en spoot me kont en billen vol. Vooraan en achteraan vol zaad hangend, sloeg ik me mantel om en liep ik door, huiswaarts, nog wat teevee kijkend.

Misschien denk je, dat me zeventiende jaar nimmer eindigde, maar wat nu volgt gebeurde een paar weken voor ik achttien zou worden. In de bus nam ik plaats tegenover een man, die me meteen met de ogen begon uit te kleden, zoals men dat zegt. Sommige meisjes houden daar niet van en andere wel, en ik behoorde tot de laatste kategorie. Onze knien raakten elkaar, en hiermee opende hij de mijne wat. Hij plooide ook nog een weekblad open, De Kosmopoliet zag ik, en hield die z, dat de andere busgenoten niet konden merken hoe hij de gulp opende om me z'n eigen kosmopoliet te laten bewonderen. Ik vond die bijzonder geschikt voor een en ander, en wou wat tegemoet komen door me ene voet hoog te kruisen over me andere knie-nou, misschien was het ook wel me andere voet over me ene knie-om hem van mijn kant me kut te laten bewonderen. Hij liet de Kosmopoliet, het weekblad, over onze knien neer, om maar meteen te grijpen wat te
grijpen viel. Een man met veel geduld kon hij niet genoemd, want hij drong zo meteen met twee vingers naar binnen. Het leek hem het bestgeschikt moment om wat over z'n leven te vertellen. Z'n wijf-de hoer, zei hij-had hem laten stikken en sinds weken had hij dusdoende niet meer genaaid. En of ik met hem wou meegaan? Hij sperde ondertussen de beide vingers in me kut open en schoof ze traag heen en weer. Graag hoor! zei ik, want ik had het nu al zo raar in me hoofd, dat ik niet eens meer wist waar ik met de bus heen moest. We stapten dan ergens uit, waar zich z'n kamers in de buurt bevonden. Het bleek in de Lange Muize-marijnstraat 143 bis, een huis met een sombere trapkooi. Ook terwijl we die trap beklommen kon hij niet van me kut blijven, en dus haalde ik dan maar de fluit uit z'n broek. Zo beklommen we de trap, ik kon me verbeelden dat het orgel 'daar is de bruid!' begon te spelen. In de living, zoals ze nu de leef-kamer noemen, keek een kleine meid van zowat drie jaar naar ons op. Hoe heet je, liefje? wou ik weten. Geen liefje, zei hij, maar het jong van die smerige hoer die me liet stikken ... ik zou dat jong z kunnen bezeiken. Waarom doe je het dan niet? wou ik weten. En daar ik z'n lans nog steeds niet losgelaten had, richtte ik ze naar het blonde krullekopje. Vooruit dan maar, zei ik, zeik d'r eens op los. Het lukte hem niet, z'n roede stond veel te hoog opgericht, en ook al trachtte ik die zo goed en zo kwaad mogelijk neerwaarts te duwen, de zeik ging in een boog over Krullebolletje heen. Als ik me goed herinner kwam de straal in de bokaal met goudvisjes terecht. Zeik jij d'r dan godverdomme op neer! wou hij van me. Nou, voor n keertje dan, en terwijl er toch geen politie in de buurt was. Zelfs mevrouw Van Bloemedaal zou in dergelijke omstandigheden in d'r voordeel 'n smeerlapperijtje gewaagd hebben. Hou me dan met me kut boven d'r smoel, zei ik. Hij sloeg hoog me rok op, zodat alles bloot kwam, en nam me dan in z'n gespierde armen, me kut boven het jong van die hoer houdend. Ik hing gehurkt in z'n armen en zette me pis-muis open. Vuur! riep ik. En dit terwijl ik in feite had moeten roepen: Water! En zo gaf ik Anke, of hoe ze ook heten mocht, de volle lading. De straal zeik overstroomde d'r helemaal, want hij wiegde me wat in z'n armen. Het laatste d'rvan liet ik Anke in de opengesperde mond lopen, want die was er ondertussen bij aan het huilen gegaan, dat kun je wel denken. Je hebt dat met die rotjongen. Toen de laatste druppels afgeschud waren, zette hij me op me hurken over het kind neer, streelde me stronthol en bevingerde me kut, om me ook nog me geil in dat onschuldig bezeikt aangezichtje te laten schieten. Hou op, of ik spuit! riep ik. En meteen had ik al spijt, want d'r was nog steeds geen p'litie in de buurt, liet hem vingeren, spelen, strelen, en daar spoot me geil reeds in gulpen in d'r ogen en d'r mondje. Hij kroop toen op me, op het vloerkleed naast Anke, dat jong, en gaf me zo hevig d'rvan langs dat ik opnieuw heet ging lopen. Het ogenblik dat ik z'n zaad zou krijgen trok hij zich terug, de egost van een smeerlap, hield de fluit naar het nog steeds maar erger huilend jong en spoot eveneens d'r smoeltje vol. We bezopen ons daarna lekker, en zo dronken als Russen kropen we opnieuw op elkaar en lieten we ons leegvloeien, nu voor de tweede maal, maar hij in me kut en ik over z'n kloten. Wel, met me verjaardag dan-ik werd nu toch eindelijk achttien-werd me een kadootje aangeboden dat ik naar waarde wist te schatten. Het gebeuren met die man uit de bus, die me over z'n kleine Anke had laten spuiten, had me nieuwe horizonten geopend. Ik liep die dagen heet naar 'n man, alleen maar omdat die
een zowat achtjarig jongetje bij zich in huis had. En dat was nu me rare goestingetje: met hem neukend, het jongetje eens te mogen afrossen. Nuja, het klinkt misschien wat wreedaardig, maar jongetjes moeten eens afgerost, willen het later flinke kerels worden. Ik heb dit ook aan student Steivekleut uit de doeken gedaan, als een fijne les in pornografika. Zou jij bij voorbeeld ooit kunnen vergeten hoe je, als onschuldig jongetje, door een voor paps heetlopen-de hoer werd afgerost? En zomaar, met d'r kut bloot? Maar ja, hiervoor had ik de paps wat dronken te maken en door allerlei strelingen z'n onderscheid tussen stuurboord en bakboord te benevelen. Ik duwde hem daarna over de tafelrand heen, zodat z'n buik hoog opstak. Het leek hierdoor erop, of z'n fluit wel een halve meter opwaarts stak. Het nameten wou ik niet meer, maar als het geen vijftig centimeter was, dan toch wel tweentwintig. Ik zorgde d'rvoor dat zoontjelief dit mooi onder ogen kreeg, want dit was me bedoeling: dat deze kleine Johannes-want zo heette hij-zou zien hoe ik op z'n paps kroop. Me helemaal uitkledend, alleen nog me laarzen aan me poten, stond ik met de kut tegen de kop van die lul aan te wrijven, tot hij, zo lang en zo stijf als ie was, naar binnen drong. Ik riep de Kleine Johannes toe: Kijk maar es hoe ik je paps lekker ga neuken, hoe ik z'n lul diep in me hete kut ga afspelen. Ik duwde me ondertussen op en neer, streelde hem de lenden, bracht me tong diep in z'n mond, en naar nog mr verlangend flulsterde ik hem toe: Je Johannes je mot me nu me stronthol likken, want dat heb ik nou es graag, dat me holletje wordt uitgelikt terwijl ik lekker op een lul zit. Dan ga ik z heet worden, dat je niets anders meer hoeft te doen dan me mooi vol te schieten.

Nou, ik kreeg het echt zo ver, dat het hem helemaal niet meer kon schelen of het nu Karl Marx dan wel Karl May was, die voor ons aan het kruis was gestorven. Johannes! gebood hij streng, ga achter deze achtbare jongedame plaatsnemen en lik der stronthol uit. Ach, en terwijl het jochie daar gehoorzaam mee bezig was, duwde ik me verder traag op en neer, op en neer, over die-zo voelde ik het toch-steeds maar dikkere en ook langere lul. Ik had de indruk of ik aan het mastklim-men was, en d'r steeds weer afgleed als ik bovenaan was geraakt. Ik voelde de kop ginder diep in me machtighete kut zwellen en zwellen, hij vulde de ganse ruimte en duwde de glibberige wanden alsmaar verder open. En alhoewel ik rilde, omdat het nu reeds van aan me tenen tot in het kruintje van me hoofd kriewelde, wou ik ng een tikkeltje meer. En dan een heel groot tikkeltje meer. Ik hield even op met mastklimmen, zoende hem, likte hem in de mond, en zei dan dat de kleine Johannes me pijn deed aan me schijthol. Ach, het was helemaal niet waar, het jongetje likte me dolgelukkig, maar ik zei tot z'n paps dat hij het bewust verkeerd deed, de kleine vuillik, om me te pesten. Hij is geen Kleine Johannes maar een Kleine Smeerlap, fluisterde ik paps toe ... hij bederft de joligheid in me kut, ik zou hem meteen z'n klap in de smoel kunnen geven. Wel, je gelooft het misschien niet, maar ik raakte hierbij in vuur en vlam als een zigeunerkamp. Ik had me te haasten, want me geil begon reeds uitweg te zoeken. Ik voelde best, dat ook hij zin d'rin had me eens fijn me zin te geven. Hij krijgt eerst een muilpeer, fleemde ik, en dan neuken we lekker door. Traag maakte ik me van de fluit los. Sjonge, ik had toch even dat tuig aan te kijken, dat daar ongelooflijk dik en stijf rechtop stond als een zuil in de kathedraal van Keulen, waar het zo mooi donderen kan. Maar dan een zuil die gloeiendheet was en ook nog glom van me kutvocht. O wat liep ik godverdomme heet naar dat paardeding, dat me zoveel aangenaams in me hoerekut schonk. Toch liet ik de staf van Mozes trillen van verwachting, om weer in me kot van een kut te komen, en terwijl hij afwachtend toekeek gaf ik zoontje Johannes zo'n muilpeer dat een hoop geil aan me muis ontsnapte. Ik keerde me naar paps toe en zei: Zie je het, hoe me geil al aan het stromen gaat? Kom dan! smeekte hij . . . kom dan terug op me fluit. Als ik ng es zo'n mep mag geven, drong ik aan. Jaja, stamelde hij, geef hem meppen tot al je geil stroomt en kruip dan weer op me fluit. Lachend, de tepels van me tieten als lansen opgestoken, me kut helemaal open en al me sop verliezend, liet ik het huilend Johannes je terugkeren en gaf hem nogmaals zo'n klap dat me tieten d'rbij heen en weer rolden. Ik kon het niet meer houen, dat zweer ik op me stijve dief. Ik bekroop paps opnieuw, alleen nog om me laatste resten geil kwijt te raken, want tot mr was ik echt niet meer in staat. Nauwelijks zat de kop van z'n lul tot in het diepste van me kut of ik rilde over het hele lijf, schreeuwde een laatste schietgebed en overstroomde hem alsof ik aan het zeiken was. Hij spoot meteen als een fontein me kut vol. Ik bezwijmde d'rbij, minutenlang lag ik in hemelse zaligheid verdoofd op z'n fluit.

Daar kreeg ik steeds meer zin in, zoals sommigen die een afwijking hebben, om al neukend klappen te mogen toedienen. Zowat een maand of twee drie later, nadat ik de
Kleine Johannes zo'n lekkere muilperen had mogen schenken, kwam in onze villabuurt een echtpaar wonen, waarvan de man aan de film had kunnen gaan, moest ie dat gewild hebben. Had je hem gezien als de Zoon Van De Sjeik, je zou je kut in de bioskoop afgespeeld hebben. Ik maakte maar gauw kennis, op straat, om d'r zo snel mogelijk aan huis te kunnen komen. En ja hoor, ik werd al nat tussen me benen terwijl hij me uitnodigde op theevisite. Een voormiddag in september- nuja, de maand doet er niet toe, maar het was september-zag ik z'n echtgenote de wagen uit de garage halen, blijkbaar om d'r boodschappen te doen. Zogauw ze de laan uit en het hoekje om was, liep ik bij hem naar binnen. Ik liet me in een diepzakkende zetel neer, me ene been over de armleun uitgestrekt, als een die het zich eens makkelijk wil maken. Dat hij hierdoor diep genoeg onder me rokje kijken kon, wist ik ook wel. Me broek was in de wasserij, die kon hij dus niet zien, hij zag een glimp van me kut. Je ligt daar echt mooi, zei hij, het lijkt daar wel de grot van Han, die ik laatst met vakantie in de Ardennen bezocht. Nou, 't is nog maar een kleintje, zei ik, maar straks wordt het de grot van Ali Baba, als je het toverwoord zegt: Susan, open je! Hierom legde ik dan maar me andere been over ook nog de andere armleun, echter een enkel ogenblik maar, voldoende voor een vizioen zoals ze dat noemen. Dan rekte ik me uit als een lule poes die ik inderdaad was-maar dan een smeerpoes-zorg ervoor dragend dat ook nog me bloesje losraakte en opensprong, en een tiet met d'r neus naar buiten kwam kijken. Nee zeg, hij zat al meteen op de knien onder me rokje, me smekend me been weer te heffen zoals daarnet. Komaan, zei hij, laat ze me es in alle eerlijke openheid bewonderen. Lachend duwde ik hem wat weg, zeggend dat het niet mocht, want dat ik al drie dagen en drie nachten veel te heet liep. Ze staat open naar de vleesfluit van me droomprins, zei ik. Hoe ziet die droomfluit er dan uit? wou hij weten. Z groot, toonde ik hem met beide handen aan, zoals ook vissers dat doen. En razendheet, omschreef ik verder, en met d'ronder een zak kloten die ik niet met n hand omvatten kan. En alsof ik die zak bij hem wegen wou, strekte ik de voet tussen z'n benen in, om met de tenen het pak aan te voelen. En joepie, jongens, hij rukte de gulp open, helemaal, zodat z'n ding naar buiten en tegen me voet aanwipte. Ik ontknoopte me bloesje helemaal en liet allebei me tieten zien, waarvan de neuzen purperachtig en vingertoplang opstaken. Het beroeren van z'n fluit maakte me nog heter dan ik al was, maar dat zei ik nog niet, want je mag een man niet te vlug bekentenissen doen. Ik liet me neerzinken met me benen zo ver mogelijk open, en gaf permissie me kut te kussen en te likken. Z'n wortel van vermenigvuldiging vastnemend en die dichterbij trekkend, zei ik: Neuk me nou maar es zoals 't mot. Ik lei me in de meest voordelige houding, met een paar kussens onder me kont, en liet hem binnen zonder kloppen. Hij kreunde, als me muis aan z'n lekkere worst begon te zuigen. Ze omspande die helemaal, ik voelde de stok zich rommedom tegen de binnenwanden aanwrijven. Smaakt ze je lekker? wou ik weten. Hij vloekte alleen maar ja, en om hem nog wat feller aan te hitsen wou ik weten of ik een fijnere kut had dan z'n wijf. Hemeltje, ik geloof dat hij haast razend werd, zoals het er hortend uitkwam, dat hij nog nimmer in z'n leven zo iets heerlijks had meegemaakt. Met z'n lippen me oorlelletje beroerend, flulsterde hij: O schat van me kloten, ze mogen me straffen met tien jaar bordewassen in de keuken van hotel Zeezicht, met twintig jaar zelfs en zonder zeezicht,
maar ik mot dan je goddelijke kut d'rbij krijgen. Wil je alleen nog leven voor me kut? wou ik weten. Ik wil leven en sterven in je kut, zo hebbe God me ziel amen! zweerde hij. Ik schuimde d'rvan, haakte me vingers in z'n rug en antwoordde met nog hetere woorden: dat hij nu reeds een zalige dood mocht sterven in me kut, en ik hem zegende met me stromende geil. We hoorden de wagen de garage inrijden: z'n wijf keerde terug van d'r boodschappen doen. Even bleef hij onbeweeglijk in me. Ik hield hem echter

omsloten, duwde zlf me buik op en neer en flulsterde hem toe: Als je alleen voor me kut wil leven, naai me dan verder! Ga je om dat wijf ophouden, terwijl 't zo godverdomd lekkerheet is in me ra-zendschuimende kut? Z'n wijf was daar, met de boodschappentas in d'r hand, en zag ons op elkaar liggen. Ze wou een grote muil opzetten en beginnen gillen of zo, je weet wat wijven op zo'n moment menen te moeten doen. Ik hield hem dicht tegen me aan, kneep me kut dicht rond z'n fluit en flulsterde hem in het oor: Ik schuim, me muis piept van de plezierigheid, zoals ik hier heerlik lig met je fluit binnen in me lijf. En omdat z'n wijf steeds maar tekeer ging, hitste ik hem aan: Geef d'r een mep godverdomme, zodat ze d'r bek houdt . . . haal hem d'ruit en ga haar es fijn een muilpeer toedienen. Met me hand over z'n kont strelend, bevingerde ik ook nog es z'n stronthol en daarna de machtige kloten. Hij trok zich o god van me kut terug, en met de fluit stijf vooruit, vol schuim van me muis, diende hij haar een vuistslag toe dat ze d'rbij omver tuimelde. Ik bleef liggen, me kut open. Lachend ontving ik hem weer. En lachend zei ik ook nog: Je stijve smeerlap sloeg erbij heen en weer, terwijl je haar die mep gaf! Ik bewonderde hem en kneep me muis dicht rond z'n heldenlul. We raakten allebei z in vervoering, dat we gelijktijdig begonnen te schieten. Nog even heb ik me kut afgeschud boven de smoel van dat wijf met d'r boodschappentas, terwijl ze daar buiten westen in de hoek lag. Hij is nog een paar weken achter me komen aanlopen, om te trouwen of zo. Maar ja, wie praat nu nog over trouwen, behalve dan pastoors en zo? En bovendien had ik een nog betere fluit gevonden, zodat ik hem zei: Ga jij nu maar borden wassen in hotel Zeezicht.

Ja, en toen liep ik naar me negentiende jaar toe, zoals ik nu ben, en als het mag zou ik willen beslulten met nog een verhaaltje, waarin Marleentje -je weet misschien nog wel, me vriendinnetje van vroeger-en ik de heldenrol vertolkten. We hadden samen door de avondstad gedwaald zonder broek aan ons kont en herinneringen aan onze obscene jeugd aangehaald, om tenslotte in een bar te belanden. Daar bij de barmoeder hield zich een vent op, in wie we de held uit het tv-feuilleton herkenden, je weet wel, steeds met revolvers en zo in de hand, en met een gulp waarin je godverdomme zo de kloten dubbel en dwars ziet zitten. Wat echter vooral onze belangstelling gaande maakte, was het feit dat die gulp openstond. Nee, hij hield het netjes hoor, hij haalde niks d'ruit, maar liet ze gewoon openstaan. We konden echter wel een glimp opvangen van een sterke en gebruinde roede. Ook hij keek ons aan en deed geen moeite te verbergen, dat z'n kleren wat in wanorde waren, zoals men het dan in de kranten gaat beschrijven. We hadden plaatsgenomen aan een tafeltje, Marleentje en ik, en keken hem met rotogen aan-ik toch in elk geval-en lieten hem zoveel mogelijk onder onze rok kijken. Ik had het met Marleentje over me nieuwe laarzen en hief hoog het been om haar de mooi afgewerkte hiel ervan te laten bekijken. Nou, ze vond het een zeer mooie hiel en hief me been nog wat hoger naar zich toe. Ik droeg onder me korte openstaande rokje alleen een nog korter hempje, met veel kantwerk en zo omzoomd, en verder niets. Dat had ik graag, een kut die
wel open en bloot lag, maar versierd bleef met strikjes en lintjes, want ik ging van het standpunt uit: je kan ze nooit mooi genoeg tonen. Meteen keek ik hem zo diep mogelijk in de ogen, om als het mogelijk was zo zonder woorden te zeggen: je krijgt nu es fijn aanblik op me mooiversierde pronkstuk dat nimmer op tv was te zien. Ja, daar stond hij aan de bar bij de barmoeder, verslond met laaiende ogen me muis en duwde tegen z'n monsterding aan, dat uit de open deur naar buiten dreigde te springen. Ik liet de voet zakken en zei tot Marleen, dat ik me even verwijderen moest en of ze meeliep tot in de toiletten? Jewel, zei ze, want ik mot ook dringend es zeiken. We liepen op de hiervoor bestemde deur toe, en ondertussen hief ik al de rok en maakte me hele kont bloot. Ik wist dat hij nu me roze maan tussen wolkjes van kantwerk aankijken kon. De afdeling Dames liepen we voorbij, om in de afdeling Heren zoals ze dat noemen aan onze behoefte te voldoen. Daar stonden we dan naast elkaar, rechtop, de benen open, en zeikten we als heren. Wat we verwacht hadden liet niet op zich wachten: de tv-held met de open gulp was ons op de hielen gevolgd. Blijkbaar had hij heel wat verwacht, maar dan toch niet dit schunnige tafereel: twee jonge hoeren die met geheven rok rechtop in een toilet voor Heren stonden te zeiken. En bovendien niet naar de witglanzende wand gekeerd, doch naar elkaar toe, zodat mijn zeikende muis het eerste was wat hem onder ogen kwam. Hij vloekte d'rbij: Godverdommese hoeren, je zou 'n man in z'n broek laten schieten! Ook Marleen keerde zich nu al zeikend naar hem toe. We hadden allebei pret om die wilde blik in z'n ogen, waarmee we hem nooit op tv zagen. Kom nou, nodigden we uit, zet je naast ons en zeik een partijtje mee. We haalden hem de fluit uit de open gulp en richtten die niet naar de pisbak toe, maar naar het midden van de toiletvloer. Vooruit, brandweerman van me kloten! zei Marleentje. Het lukte hem niet eens. Ik sta verdomd veel te heet om te kunnen zeiken, zei hij, me zaad verstopt alle gaatjes van me fluit. We bleven met hem rondzwalken in allerlei nachtgelegenheden, gooiden z'n geld zomaar weg en liepen in elke bar of kroeg naar de toiletten om met ons kut bloot te staan en zijn steeds monsterachtiger fluit te zien opzwellen van drift. Toch lieten we hem zo weinig mogelijk aanraken, want het lag in onze bedoeling hem zo heet te krijgen, dat hij het van Pasen over Een Mei naar Kerstmis zou volgeschoten hebben. Smerige hoeren, wanneer ga je eindelijk wat met me fluit aanvangen? vloekte en smeekte hij. Bij jou thuis dan, zei ik. Verdomme, ik heb thuis een wijf, riep hij uit ... of wil je misschien dat ik onder haar ogen me zaad aan jullie kwijtraak? We moesten d'r allebei om schateren, want dat was inderdaad de bedoeling. Je mag ons allebei de kut volschieten, zei ik, maar je wijf mot d'rbij staan toekijken. Zelfs dat kon hij niet meer weigeren, vooral omdat ik hem heel even bij de kop van z'n lul nam en er zachtjes in kneep. Hij reed ons in z'n wagen huiswaarts en daar in die Porsche zette ik me reeds helemaal bloot, alleen nog me hoge zwarte laarzen dragend. Dat was wat anders dan Zoro op tv! Als hij me zo zag zitten greep hij werktuigelijk naar de fluit in plaats van naai' de versnelling, om eraan te snokken. Maar Marleen belette het hem. Wacht tot strak-kies en kijk nu naar onze uitzending Penelope, zei ze. Het water kwijlde hem d'rbij uit de mond, en dat kon ik best begrijpen: een bandje witte nylon, verleidelijk met wat bleekroze kantwerk versierd, omlijstte mooi me kut. En verder waren er alleen de zwartleren laarzen die hoog aan me billen eindigden. Zo iets had ik reeds voor me zelf in het spiegeltje van de Porsche opgemerkt, en ik raakte d'r zo door van streek, dat ik aan me eigen mooi-versierde kut begon te spelen. Wat Marleen betrof, die opende de bloeze en haalde d'r machtige tieten uit te voorschijn. Zo betraden we dan het huis van die tv-kloot en stonden we voor z'n wijf, die helemaal niet voor het kleine scherm geschikt bleek. Ze bleef een sekonde sprakeloos toekijken, maar wou meteen beginnen gillen, dat merkten we wel aan d'r muil die ze al openzette. Doch vr dit kon gebeuren kreeg ze van Marleen zo'n klap in d'r smoel, dat ze d'rbij omver tuimelde. Marleens naakte tieten, hoe vast van vlees ze ook waren, rolden erbij heen en weer. Wat me zelf betrof, alleen aangekleed met me witte kutomlijsting en me hoge zwarte laarzen, gaf ik haar een schop in de kont, uit volle macht trappend met me hiel. Het wijf bleef liggen, wenend zoals je wel denken kan. Voor d'r ogen begonnen we d'r man helemaal naakt te zetten en kropen we op hem, eerst ik en dan Marleen, elk met ons kont omhoog een paar stoten gevend en dan de plaats aan de andere overlatend. Hem berijdend zei ik ook nog: Je mag raden wie van ons je zaad in de kut gaat krijgen. Ga je juist raden, dan krijgt je wijf slechts n muilpeer meer, ga je fout raden, dan takelen we haar nog es lekker toe. Het was net weer de beurt aan Marleen om de tv-fluit in de kut te krijgen, en tot mij zei ze: Ga haar ondertussen nog maar es 'n klap geven, dan zit ik hier dubbel zo heet. Nog steeds met me frivole kantwerk rond me kont, maar me zwarte laarzen bovenaan al wat nat, boog ik me over het wijf heen en diende ik d'r klappen toe tot me muis d'rbij piepte. Harder nog! riep Marleen, de man afpompend. Nog harder, want me geil is god . . . verdomme aan het str . . . stromen. Ik haastte me naar hen toe en trok haar van de fluit weg. Telaat, daar zagen we Zoro hoog z'n zaad schieten. Verdomme nog an toe! schreeuwde ik, nou hep ik d'r niks van in me kut gekregen! Gauw kroop ik zelf nog es op de zaadschietende fluit en werkte me op en neer, in wilde drift, tot ook ik me geil verloor. Nog niet tevreden over ons avondje uit, hurkte ik over het wijf en zette me boven d'r muil te zeiken. Marleen, kijk! riep ik. Ik wreef me proper en droog aan d'r haren, raapte me kleren bijeen en verliet met Marleen lachend het huis, de tv-held aan een nieuw programma overlatend. Dit alles heb ik dan student Steivekleut meegedeeld, eindigend met dit: Ik heb gezegd, ik dank u voor uw aandacht.